دانشگاه اصفهان جامعه شناسی کاربردی 2008-5745 24 1 2013 06 22 A Comparative Study of Gender Development Indexes in the Province of Lorestan in 2006 مطالعه مقایسه‏ ای شاخص‏های توسعه جنسیتی در شهرهای لرستان 1385 137 152 18295 FA اسداله نقدی دانشیار گروه علوم اجتماعی دانشگاه بوعلی سینا همدان علی کرد علیوند کارشناس ارشد گروه علوم اجتماعی دانشگاه بوعلی سینا همدان Journal Article 2016 06 14 Gender inequality is a part of socio-economic inequality in all societies. Overcoming discrimination is most  important in the  poverty reduction programmes every societies especialy in developing countries and a  useful tools for the achievement of the Millennium Development Goals that announced by UNDP. The Gander development index (GDI) is often considered a “gender-sensitive extension of the HDI” (Klasen 245). It addresses gender-gaps in life expectancy, education, and incomes. It uses an “inequality aversion” penalty, which creates a development score penalty for gender gaps in any of the categories of the Human Development Index which include life expectancy, adult literacy, school enrollment, and logarithmic transformations of per-capita income. The GDI cannot be used independently from the Human Development Index (HDI) score and so, it cannot be used on its own as an indicator of gender-gaps. Only the gap between the HDI and the GDI can actually be accurately considered; the GDI on its own is not an independent measure of gender-gaps. In the years since its creation in 1995, much debate has arisen surrounding the reliability, and usefulness of the Gender Development Index (GDI) in making adequate comparisons between different countries and in promoting gender-sensitive development. The GDI is particularly criticized for being often mistakenly interpreted as an independent measure of gender-gaps when it is not, in fact, intended to be interpreted in that way, because it can only be used in combination with the scores from the Human Development Index, but not on its own. Additionally, the data that is needed in order to calculate the GDI is not always readily available in many countries, making the measure very hard to calculate uniformly and internationally (Ibid). So the participation and role of women in various cultural, social, economic and political fields determine levels of development indicators in each country around the world. Existing data’s  shows  that women's condition in Iran’s  during last decades have dual status. In terms of some HDI indicators component such as   health and education, women in Iran are in a situation more better than most countries in the region, but their share of participation rate  in labor market and income earning  is in very low level in compare with other developing countries. In this case Lorestan province  is one of  the  most  poor areas. مشارکت و نقش زنان در زمینه‏های گوناگون، یکی از شاخص‏های توسعه در هر کشوری است. آمارهای موجود گویای آن است که امروز زنان ایران در جایگاه و منزلتی دوگانه قرار دارند. از نظر شاخص‏های بهداشتی - آموزشی زنان ایران در موقعیتی به مراتب بهتر از اکثر کشورهای منطقه قرار دارند، اما از نظر حضور در بازار کار و سهم درآمدی، در میان کشورهای در حال توسعه رتبه بسیار پایینی دارند. در عین حال، وضعیت استان‏های گوناگون در داخل کشور نیز بسیار متفاوت است. لرستان یکی از استان‏های کمتر توسعه یافته است، بویژه شاخص توسعه جنسیتی آن پایین است و علی‏رغم مواهب طبیعی بسیار، برخورداری‏های توسعه‏ای کمتری دارد. روش تحقیق این بررسی، تحلیل داده‏های ثانویه است و برای تجزیه و تحلیل داده‌ها از روش تاکسونومی عددی و تهیه ماتریس داده‌های اقتصادی- اجتماعی برای تعیین نمره توسعه یافتگی زنان و نابرابری‌های جنسیتی و تفاوت میان  وضعیت زنان در شهرستان‌ها (رتبه هر شهرستان)، استفاده شده است. یافته‏ها نشان می‏دهند که در شاخص بهداشت، شهرستان‌های الیگودرز، بروجرد و خرم‌آباد در طبقه توسعه یافته، شهرستان‌های دورود و ازنا در طبقه نسبتاً توسعه یافته، شهرستان‌های کوهدشت، پلدختر و سلسله در طبقه نسبتاً محروم و شهرستان دلفان در طبقه محروم قرار دارد. در شاخص فرهنگی- آموزشی زنان نیز شهرستان‌های بروجرد و خرم‌آباد در طبقه توسعه یافته، و پلدختر و دورود در طبقه نسبتاً توسعه یافته، کوهدشت، سلسله و ازنا در طبقه نسبتاً محروم و شهرستان‌های الیگودرز و دلفان در طبقه محروم قرار دارند. در شاخص زیربنایی، شهرستان‌های خرم‌آباد و بروجرد در طبقه توسعه یافته، شهرستان‌های الیگودرز و دورود در طبقه نسبتاً توسعه یافته، شهرستان‌های سلسله، کوهدشت و ازنا در طبقه نسبتاً محروم و شهرستان‌های پلدختر و دلفان در طبقه محروم قرار دارند. https://jas.ui.ac.ir/article_18295_c4302b32fe265481c118ff6c97b18eb0.pdf