دانشگاه اصفهان جامعه شناسی کاربردی 2008-5745 37 2 2026 06 22 Social Construction of National Solidarity from the Perspective of Baloch Women: A Qualitative Study among Educated Women in Zahedan برساخت اجتماعی وفاق ملی از منظر زنان بلوچ؛ مطالعه کیفی در میان زنان تحصیلکرده در شهر زاهدان 1 18 29886 10.22108/jas.2025.146265.2689 FA فائزه اعرابی دانشجوی دکتری، گروه جامعه‌شناسی، دانشکده علوم اجتماعی، دانشگاه یزد، یزد، ایران احمد کلاته ساداتی دانشیار، گروه جامعه شناسی، دانشکده علوم اجتماعی، دانشگاه یزد، یزد، ایران مهناز فرهمند دانشیار، گروه جامعه شناسی، دانشکده علوم اجتماعی، دانشگاه یزد؛ یزد، ایران اکبر زارع شاه آبادی استاد، گروه جامعه شناسی، دانشکده علوم اجتماعی، دانشگاه یزد، یزد، ایران Journal Article 2025 08 10 <strong>Introduction</strong><br />National solidarity transcends mere elite consensus, legislation, or political mechanisms; it is deeply embedded in the collective unconscious, culture, and social experiences of citizens. It embodies a shared commitment to social cohesion, evolving into an ethical-political ideal. This concept is crucial for governance as it promotes acceptance of ethnic, linguistic, and cultural diversity, along with varying perspectives and preferences. Such acceptance enhances a nation’s political and social capital. According to Kaplan, national unity and a sense of belonging among individuals are cultivated through the unconscious alignment of shared habits, such as enjoying symbolic foods or participating in specific rituals. These collective practices and emotional experiences bolstered by governmental institutions and symbols create connections among individuals, often strengthening national identity in the process. Given the importance of national solidarity in Iran’s ethnically diverse society and the vital role of women as key contributors, this study sought to explore and analyze the lived experiences and perceptions of educated Baloch women regarding national solidarity.<br /> <br /><strong> </strong><br /><strong>Materials & Methods</strong><br />This qualitative study was conducted in the city of Zahedan in 2025, involving 28 Baloch women as participants. Data were gathered through semi-structured interviews, which were subsequently analyzed using thematic analysis. The interviews aimed to explore the participants’ perceptions of national solidarity within the framework of their understanding of homeland.<br /> <br /><strong>Discussion of Results & Conclusion</strong><br />The findings revealed that participants demonstrated a deep attachment to the concept of homeland. However, their experiences with social injustice led them to primarily define national solidarity and unity in terms of justice. National solidarity can be metaphorically envisioned as a “Baloch carpet”. From the analysis, 4 key themes emerged: Iranian interwovenness, inclusive justice, responsible governance, and loyal agency. These findings suggested that the structural phenomenon of national solidarity was rooted in a cultural-historical context centered on inclusive justice, providing a vision for enhancing social cohesion and reforming governance practices. Furthermore, national solidarity was grounded in human interactions, perceptions, intentions, and loyal agency. This conceptual framework offered a practical foundation for policymaking aimed at promoting social justice, fostering public trust, and ultimately enhancing social capital. The study constructed the concept of national solidarity in a gender-transcendent manner. Although it focused on educated women, the results were interpreted in a way that transcended gender boundaries. The thematic analysis indicated that national solidarity held significance and sustainability for participants when shaped within the framework of Iranian interwovenness—a context built on shared values and concepts that transcended ethnic and cultural differences. In its tangible expression, national solidarity recognized Iranian identity, drawing inspiration from the cultural and social ecosystems of all Iranian ethnic groups, including Kurds, Lors, Baloch, and others, along with all religious denominations rather than solely focusing on Tehran and centralized power. Participants advocated for responsible governance at the structural level—a government that embodied justice, transparency, and anti-corruption in both its structures and actions. Loyal agency, at the micro level, was not merely an emotional or historical necessity, but a collective practice reflected in wealth generation, education for future generations, and informed selection of responsible leaders. The study’s findings, emphasizing lived experiences and themes, such as inclusive justice and loyal agency, enriched the conceptual discourse on national solidarity. The metaphor of the “Baloch Carpet” and the theme of Iranian interwovenness as a conceptual framework offer an innovative approach to deepening the understanding of national solidarity in multicultural contexts and warrant further exploration in future research. وفاق ملی، صرفاً محصول توافق نخبگانی، قانون‌گذاری یا سازوکارهای سیاسی نیست، بلکه به‌طور بنیادینی ریشه در ناخودآگاه جمعی، فرهنگ و تجربۀ اجتماعی شهروندان دارد. با‌توجه‌به اهمیت وفاق ملی در جامعۀ ایران با تنوع قومی و نقش زنان به‌عنوان کنشگران کلیدی، هدف مطالعۀ حاضر کشف و واکاوی تجربه و ادراک زنان بلوچ از وفاق ملی است. مطالعۀ حاضر مطالعه‌ای کیفی است که در سال 1404 و در شهر زاهدان انجام شد. تعداد 28 زن بلوچ وارد مطالعه شدند و بعد از مصاحبۀ نیمه‌ساختاریافته، داده‌ها به روش تحلیل مضمون، تجزیه‌وتحلیل شد. نتیجۀ تحقیق نشان داد که مشارکت‌کنندگان تعلق خاطر عمیقی به مفهوم وطن دارند؛ باوجوداین، ادراک و تجربۀ بی‌عدالتی اجتماعی موجب شده است که عموماً تحقق انسجام و وفاق ملی را در پرتو عدالت تعریف کنند. مفهوم وفاق ملی را می‌توان بر بنیاد استعاره‌ای چون «فرش بلوچی» ملاحظه کرد. چهار مضمون برساخت‌شده عبارت‌اند از درهم‌بافتگی ایران‌شهری، عدالت فراگیر، حکمرانی مسئولانه و عاملیت وفادار. براین‌اساس، پدیدۀ ساختاری وفاق ملی، متکی بر بافتاری فرهنگی - تاریخی با محوریت عدالت فراگیر است؛ چشم‌اندازی برای تقویت انسجام اجتماعی و نوسازی حکمرانی در عمل. علاوه‌براین، وفاق ریشه در تعاملات انسانی، ادراک‌ها، اراده‌ها و کنشگری وفادارانه نیز دارد. این ترکیب مفهومی، ظرفیت شکل‌دهی به بستری عملی برای سیاست‌گذاری‌های مبتنی‌بر ارتقای عدالت اجتماعی، اعتماد عمومی و درنهایت سرمایۀ اجتماعی را فراهم می‌سازد. علیرغم مشارکت‌کنندگان زن، وفاق ملی در این تحقیق، برساختی جنسیتی نداشت که پیشنهاد می‌شود در مطالعات آینده به آن پرداخته شود. https://jas.ui.ac.ir/article_29886_e05278ff0257d7a26044e57e2ca2d195.pdf