Investigating Factors Affecting the Quality of Life of Young People in Semnan Province with an Emphasis on the Tourism Sector

Document Type : Research Paper

Authors

1 Associate professor, Department of Tourism Management, Faculty of Tourism, Semnan University, Semnan, Iran

2 Master of Tourism Management Marketing, Faculty of Tourism, Semnan University, Semnan, Iran

Abstract

Introduction
Given the growing importance of studying quality of life across various domains, along with its implications for government policymaking and the active involvement of youth in societal growth, progress, and self-sufficiency, it is crucial to investigate the factors influencing the quality of life among young people. Over the past few decades, researchers, planners, and governmental bodies have prioritized recognizing, measuring, and enhancing quality of life. Research findings indicate that the quality of life for young people in Iran is suboptimal and requires significant improvement. Consequently, Iranian society must implement comprehensive policies aimed at enhancing the well-being of its youth, addressing their economic, social, and infrastructural needs. As Semnan Province has a substantial youth population, this study focused on examining the factors that affected the quality of life for young people in Semnan with a particular emphasis on the tourism sector.
 
 
Materials & Methods
The components of this research were based on a mixed-methods approach, combining both quantitative and qualitative paradigms with a quantitative emphasis. The quantitative phase was classified as descriptive-analytical research regarding data collection methods and was applied in nature concerning its purpose. Data collection utilized a documentary method to define the objectives, research methodology, and literature review, which also helped identify the statistical population. This research was inherently descriptive based on its information-gathering approach. The study comprised two main components: field studies and documentary/library research. Following the identification of the research problem and formulation of objectives, a conceptual model was developed using a descriptive-analytical approach. This involved analyzing and reviewing documents, examining records from both internal and external sources, and conducting internet searches. Research tools and appropriate statistical methods were employed to achieve the research objectives and validate the experimental model. Data were collected through a questionnaire designed on a Likert scale rated from 1 to 5. The statistical population for this study consisted of individuals aged 15 to 29 years in Semnan Province. According to the most recent available data from the 1395 Population and Housing Census, there were 202,336 individuals within this age range in the province. The sample size was calculated using the Cochran formula and the questionnaire was distributed among the young population of the province. For data analysis and statistical testing, the collected information was processed using SPSS, Excel, and GIS software.
 
Discussion of Results & Conclusion
Following extensive library research, data collection through questionnaires, and analysis using various software and statistical tests, we concluded that economic and cultural factors influenced by environmental conditions were among the most significant determinants affecting the quality of life for young people aged 15-29 years in Semnan Province, as well as their engagement with tourism. The results of the hypothesis testing indicated that the quality of life among the youth in Semnan Province varied significantly. Overall, both objective and subjective measures of quality of life revealed that the youth in this region were not experiencing favorable conditions. Moreover, cultural indicators, individual well-being, and housing conditions emerged as critical factors influencing the quality of life for young people in Semnan. Our findings suggested a positive and significant relationship between increased tourism and improved quality of life among the youth. Therefore, the growth of tourism contributed to enhancing the quality of life for young people in Semnan Province, ultimately leading to improvements in their overall morale.

Keywords

Main Subjects


مقدمه و بیان مسئله

ازآنجاکه صنعتی‌شدن و پیشرفت فناوری به بُعد کمّی زندگی انسان توجه دارد و از جنبه‎‌های کیفی زندگی انسان غافل است، در دهه‎‌های اخیر در کشورهای غربی بحث کیفیت زندگی توجه اندیشمندان، پژوهشگران ومتفکران علوم انسانی را به خود جلب کرده ‎‌است (صانعی، ۱۳۹۳). بهبود کیفیت زندگی در مکان و برای افراد و گروه‌های خاص به‌عنوان مرکز اصلی توجه برای برنامه‎‌ریزان بوده است ‎‌(دیوسالار و همکاران، ۱۳۹۱) و بسیاری از کشورها هنگام سیاست‎‌گذاری به کیفیت زندگی به‌‌عنوان هدف اصلی توسعۀ جامعه توجه داشته‎‌اند (قدمی و همکاران، ۱۳۸۹). طبق گفتۀ داس[1] (2008)، اندازه‎‌گیری، شناخت و ارتقای کیفیت زندگی جزء اهداف عمدۀ پژوهشگران، دولت‎‌ها و برنامه‎‌ریزان در چند دهۀ گذشته بوده ‎‌است. بنا به تعریف سازمان بهداشت جهانی[2] (1994) کیفیت زندگی، درک افراد از موقعیت خود در زندگی ازنظر فرهنگ، نظام ارزشی که در آن زندگی کرده، اهداف، انتظارات و اولویت‌هایشان بوده که مسئله‎‌ای کاملاً فردی است و توسط دیگران قابل‌مشاهده نیست. کیفیت زندگی دارای سه بُعد است که یکی از این ابعاد، بُعد عینی آن است و بر تأمین نیازهای اساسی و بهره‎‌مندی از منابع مادی در راستای برآورده‌کردن خواسته‎‌های اجتماعی شهروندان و مشارکت اجتماعی آنان نظارت دارد. بُعد دیگر آن ذهنی است و به داشتن رضایت‎‌مندی، استقلال، هدف‎‌داری در زندگی و رشد و پیشرفت امور شخصی و دگرخواهی پرداخته‎‌ است؛ علاوه‌برآن بُعد سومی نیز از کیفیت زندگی وجود دارد که در آن کیفیت زندگی به‌‌عنوان مفهوم عینی و ذهنی بررسی شده ‎‌است و درواقع تعیین‌کنندۀ شرایط عینی، رفتاری و ذهنی افراد است ‎‌(زبردست و بنی‌عامریان، ۱۳۸۸)؛ به‌‌عبارت‌‌دیگر بررسی کیفیت زندگی به عوامل گوناگونی مانند عوامل فردی (سطح سرمایۀ اجتماعی، مشارکت و انسجام) و عوامل اجتماعی (فرصت‌های شغلی، انتخاب حرفه، امکانات و درآمد، خدمات اجتماعی، بهداشتی و درمانی) مرتبط است که درنهایت رضایت یا نارضایتی از زندگی را با خود به همراه دارد. رضایت از زندگی یک فرایند شناختی‎‌_‎‌قضاوتی است که شامل بررسی و ارزیابی جهانی کیفیت زندگی فرد است. درواقع می‎‌توان رضایت از زندگی را به‌عنوان درجه‎‌ای تعریف کرد که فرد به‌طور مطلوب دربارۀ کیفیت کلی زندگی خود به‌عنوان یک کل قضاوت می‎‌کند ‎‌‎‌(قائدی، ۱۳۹۴). نیل[3] تأیید کرد که گردشگری جنبه‎‌ای مهم از زندگی و اوقات فراغت است که به‌عنوان عامل درخور توجه در رضایت کلی از زندگی در نظر گرفته شده ‎‌است. جمالی‎‌نسب و همکاران (1402) معتقدند که نتیجۀ نهایی اوقات فراغت می‎‌تواند به رشد و شکوفایی شخصیت افراد منجر شود. طبق مشاهدات هابسن[4] و دیتریش[5] یک فرض اساسی در جامعۀ ما وجود دارد که گردشگری بررسی و پیگیری سالم ذهنی و جسمی در راستای دنبال‌کردن اوقات فراغت ما بوده و ازاین‌رو عاملی مهم در بهبود و افزایش کیفیت زندگی است ‎Wang, 2019)). براساس یافته‎‌های مگنوو دوسنا[6] (2020)، درک مثبت از اثرات گردشگری منجر به افزایش غرور جامعه، بهبود سلامت، رفاه و مزایای کلی کیفیت زندگی می‌شود و پژوهش‎‌ نجارزاده و نعمت‌اللهی ‎‌(1397) نشان می‎‌دهد که توسعۀ صنعت گردشگری در افزایش اشتغال تأثیرگذار است؛ علاوه‌بر‌این رامیکسون[7] (2020) توسعۀ گردشگری را به‌عنوان تأثیر مستقیم بر کیفیت زندگی قلمداد می‎‌کند. توجه به نتایج برخی مطالعات در ایران مانند پژوهش شاهین (1400) در خمینی‌شهر، یافته‎‌های قلی‎‌مطلق و همکاران ‎‌(1400) در قزوین و تحقیق پاکرو و درسخوان ‎‌(1403) در مناطق اسکان غیررسمی کلان‌شهر تبریز نشان داد که وضعیت کیفیت زندگی جوانان در ایران در وضعیت مطلوبی نبوده و از کیفیت مطلوبی برخوردار نیست؛ بنابراین، جامعۀ ایران نیازمند اتخاذ سیاست‌های بنیادی برای رفاه و بهبود وضعیت اقتصادی، اجتماعی، زیربنایی و... آنان است؛ زیرا جوانان یکی از زیرگروه‌های مهم جمعیتی هستند که به دلیل ویژگی‌های اجتماعی کنونی و نیز به دلیل ویژگی‌های خاص این سنین دشواری‌ها و آسیب‌های زیادی را تجربه می‌کنند. رویدادهای هر دوره، از زندگی و مرحلۀ قبل تأثیر می‌پذیرد و نیز بر وقایع مراحل بعدی تأثیر می‎‌گذارد.

استان سمنان استانی است که بخش چشمگیری از جمعیت آن را جوانان تشکیل داده‎‌اند؛ بنابراین، مطالعۀ کیفیت زندگی جوانان استان و عوامل مؤثر بر آن توانسته ‎‌است به برنامه‌ریزی در راستای بهبود شرایط فردی و اجتماعی آنان کمک کند؛ بنابراین، در اﻳﻦ ﭘﮋوﻫﺶ سعی بر آن است که سطح ذهنی و عینی کیفیت زندگی جوانان را در سطح شهرستان‌های استان بررسی و ارزیابی ‎کند و میزان تأثیرگذاری گردشگری بر بهبود و افزایش کیفیت زندگی جوانان استان سمنان مشخص شود؛ بنابراین، در این پژوهش، فرضیات زیر بررسی شد‎‌:

۱- کیفیت زندگی (عینی و ذهنی) جوانان استان سمنان در شرایط مطلوبی قرار دارد؛

۲- بین شهرستان‎‌های استان سمنان ازنظر کیفیت زندگی جوانان اختلاف معناداری وجود دارد؛

۳- شاخص‎‌های فرهنگی، بهزیستی فردی و مسکن مهم‌ترین شاخص‌های تأثیرگذار بر کیفیت زندگی جوانان استان سمنان هستند؛

۴- بین افزایش گردشگری و بهبود کیفیت زندگی جوانان استان سمنان رابطۀ مثبت و معناداری وجود دارد.

پیشینۀ پژوهش

گاتام و بالا[8] (2024) نشان دادند که کیفیت زندگی ساکنان به طور چشمگیری تحت تأثیر توانمندسازی سیاسی است که به دنبال آن توانمندسازی روان‌شناختی قرار دارد. مطالعات یانگ و همکاران[9] (2024) نشان داد که دقت اندازه‌گیری‌های سطح جامعۀ گردشگری و کیفیت زندگی را می‌توان با تصدیق تعاملات فضایی و وضعیت تاب‌آوری هر جامعه بهبود بخشید. سی و همکاران[10] (2024) بدین نتیجه رسیدند که جنبه‌های اجتماعی مناظر درمانی تأثیر مثبت مستقیمی بر کیفیت زندگی درک‌شدۀ گردشگران دارد. یافته‎‌های تحقیقات مونانورا و کلاین[11] (2022) نشان داد که تأثیرات گردشگری درک‌شدۀ ساکنان، تعیین‌کننده‌های قوی حمایت آنها از گردشگری بوده و کیفیت زندگی تأثیر نگرش‎‌های مربوط به تأثیرات گردشگری بر حمایت از گردشگری را تعدیل نکرده ‎‌است. توارونویچینه و همکاران[12] (2022) نشان دادند که چهار گروه از عواملی را که رضایت ذهنی از کیفیت زندگی را تعیین کردند، عوامل محیط اقتصادی، محیط سیاسی، محیط اجتماعی و محیط طبیعی هستند. همچنین مهم‌ترین عوامل برای درک مثبت از کیفیت زندگی، محیط اجتماعی و به‌ویژه روابط خانوادگی و سلامت هستند. عوامل اقتصادی و محیطی تقریباً تأثیر یکسانی دارند و عوامل محیط سیاسی کمترین تأثیر را دارد. باتوجه‌به پژوهش‎‌های لی و همکاران[13] (2022) افزایش جمعیت تأثیر منفی بر توسعۀ گردشگری دارد؛ اما در مقابل تأثیر مثبت بر کیفیت زندگی ساکنان دارد؛ بنابراین، کیفیت زندگی ساکنان را می‎‌توان با مدیریت توسعۀ گردشگری و توسعۀ جمعیت افزایش داد. تحقیقات وانگ و همکاران[14] (2022) نشان داد که وجود عدالت بر کیفیت زندگی محلی و حمایت از گردشگری تأثیر مثبت دارد. یاوسارپونگ و همکاران[15] (2020) در پژوهش‎‌های خود دریافتند که بین گردشگری و کیفیت زندگی رابطۀ مثبت و بلندمدت معناداری وجود داشته و در مقابل بین مصرف انرژی تجدیدپذیر، تجارت باز و کیفیت زندگی رابطۀ منفی وجود دارد. نتیجۀ تحقیقات بیات و همکاران (1403) در محدودۀ حصار ناصری شهر تهران نشان داد که توسعۀ صنعت گردشگری منجر به رونق اقتصادی، بهبود کیفیت محیطی، گسترش ارتباطات ساکنان، کاهش آلودگی، ارتقای فرهنگی و درمجموع بهبود کیفیت زندگی شده‎‌ است. پاکرو و درسخوان (1403) در راستای تحقیق خود در مناطق اسکان غیررسمی کلان‌شهر تبریز دریافتند که بُعد اقتصادی بیشترین تأثیر را بر کیفیت زندگی ساکنان دارد. نتایج تحقیقات حضرتی و همکاران (1402) در کلان‌شهر تبریز نشان داد که توسعۀ گردشگری بر میزان رضایتمندی شهروندان و گردشگران تأثیر گذاشته ‎‌است؛ زیرا روابط بین جنبه‎‌های توسعۀ گردشگری و کیفیت زندگی معنادار است. طبق تحقیقات ژیانپور و همکاران (1402) در شهر اصفهان، مهم‎‌ترین عوامل تأثیرگذار در کیفیت زندگی ساکنان به ترتیب: شغل و درآمد، مسکن، سلامت و بهداشت، ایمنی و امنیت و کیفیت آب‌وهوا است. قنبری و همکاران (1401) در تحقیقات خود در مناطق ۱ و ۲ شهر زاهدان نشان دادند که شاخص دسترسی به خدمات بیشترین تأثیر را در بررسی کیفیت زندگی دارد و بخش‌‌های شرقی منطقۀ ۲ و بخش‌های مرکزی منطقۀ ۱ از کیفیت زندگی بیشتری برخوردار هستند. نتیجۀ پژوهش منظم اسماعیل‎‌پور (۱۴۰۰) در روستاهای سواحل دریای عمان بیانگر این است که رابطه‌ای خطی بین گردشگری و افزایش کیفیت زندگی سکونتگاه‎‌های روستایی شهرستان کنارک و چابهار وجود داشته و گردشگری اثرات مختلف و مثبتی بر شاخص‌های اقتصادی، اجتماعی، محیطی و کالبدی- فضایی دارد؛ دراین‌بین توسعۀ گردشگری بیشترین اثر را بر بُعد اقتصادی کیفیت زندگی و کمترین اثر را بر بُعد اجتماعی کیفیت زندگی روستاییان گذاشته ‎‌است. طبق تحقیقات قلی‎‌مطلق و درویشی (1400) در شهر قزوین معیارهای رضایت از زندگی، پاکیزگی و نظافت، کالبد شهری و ایمنی، امنیت و اعتماد به ترتیب بیشترین رضایت کلی و در مقابل وضعیت اقتصادی، خدمات آموزشی و رفاهی بیشترین نارضایتی را داشتند. شاهین (1400) در پژوهش خود در شهرک منظریۀ خمینی‌شهر بدین نتیجه رسید که عوامل دسترسی به پایگاه‎‌های ضروری شهری شامل متغیرهای دسترسی به مراکز تجاری، جایگاه‎‌های سوخت و پایگاه‎‌های نیروی انتظامی بیشترین رضایت و عامل توان مالی ساکنین شامل قیمت زمین، مسکن و اجاره‌بها کمترین رضایت را دارند. برابر بررسی‌های انجام‌شده و نیز در جست‌وجوی پیشینه، پژوهش‌های داخلی و خارجی صورت نگرفته است که هم‌زمان با بررسی عوامل مؤثر بر کیفیت زندگی جوانان، نگاهی ویژه بر بخش گردشگری باتوجه‌به تقسیم‌بندی شهرستان‎‌های یک استان و مقایسۀ آنها با یکدیگر داشته ‎‌باشد و خلأ مطالعاتی در این زمینه وجود دارد. با انجام این پژوهش، این خلأ مطالعاتی رفع می‎‌شود و به سازمان‌های مرتبط با صنعت گردشگری و به‌ویژه مدیران استان سمنان در شناسایی و اهمیت عوامل اقتصادی و اجتماعی کمک می‌کند که می‌توانند در بهبود کیفیت زندگی جوانان و افزایش تقاضای گردشگری ایفای نقش داشته باشند؛ بنابراین، بررسی عوامل مؤثر بر کیفیت زندگی جوانان استان سمنان با تأکید بر بخش گردشگری ازجمله موضوع‌های مهم است. پژوهش حاضر با بررسی این جنبة جدید از موضوع، عوامل مؤثر بر کیفیت زندگی جوانان استان سمنان و تأثیر گردشگری بر کیفیت زندگی آنان را شناسایی و با یافتن پاسخ‎‌های مناسب و ارائۀ پیشنهادات کاربردی در این زمینه، کمک شایانی به بهبود کیفیت زندگی جوانان کرده ‎‌است که منجر به ارتقای جامعه می‎‌شود و این موضوع در حقیقت مهم‌ترین نوآوری پژوهش حاضر است.

روش‎‌‎‌شناسی پژوهش

این پژوهش یک تحقیق کمّی است و نحوۀ جمع‎‌آوری اطلاعات از نوع تحقیقات توصیفی _ تحلیلی است؛ علاوه‌برآن ازلحاظ هدف از نوع کاربردی به‌ حساب آمده‎‌ است. در این تحقیق برای گردآوری داده‎‌ها از روش اسنادی استفاده شده ‎‌است. جامعۀ آماری این تحقیق افراد ۱۵ تا ۲۹ سال استان سمنان در نظر گرفته ‌شده ‎‌است که طبق آخرین آمار موجود در سرشماری نفوس و مسکن ۱۳۹۵ تعداد ۲۰۲۳۳۶ از جمعیت استان را سنین ۱۵ تا ۲۹ سال تشکیل داده‎‌اند. طبق فرمول کوکران، حجم نمونه ۳۸۴ نفر تعیین شد. براساس روش نمونه‌گیری طبقه‎‌‎‌‎‌‎‌‌ای سهم هریک از شهرستان‌ها مشخص شد و با استفاده از احتساب متناسب تقسیم‎‌بندی انجام شده ‎‌است.‎‌(جدول1)

1.              جدول1- حجم نمونه به تفکیک شهرستان‌های استان

Table 1- The sample size by the cities of the province

حجم نمونه بر ااس فرمول کوکران

حجم جامعه

شهرستان‌ها

۱۴۰

۷۳۹۶۴

سمنان و مهدی‌شهر و سرخه

۱۴۶

۷۶۹۳۹

شاهرود و میامی

۴۵

۲۳۷۴۴

گرمسار و ارادان

۵۳

۲۷۶۸۹

دامغان

۳۸۴

۲۰۲۳۳۶

جمع

یافته‎‌های توصیفی بخش کمّی

نتایج حاصل از جامعۀ آماری نشان داد؛ ۵۳/۵۰درصد پاسخ‌گویان را زنان و ۴۷/۴۹درصد را مردان تشکیل داده‎‌اند که از بین این آمار ۱۷/۷۳درصد مجرد و ۸۳/۲۶درصد متأهل هستند. بیشترین فراوانی مربوط به جوانان بین 29-26 سال و کمترین فراوانی مربوط به جوانان بین 18-15 سال است. بیشترین درصد مربوط به جوانان دانشجو و کمترین درصد مربوط به جوانان دارای شغل به‎‌صورت پاره‎‌وقت است. بیشترین شاخص مربوط به جوانان دارای تحصیلات لیسانس و کمترین شاخص مربوط به جوانانی است که دارای تحصیلات دکتری و بالاتر هستند؛ علاوه‌برآن ۴۶/۵۵درصد از افراد دارای منبع درآمد هستند و ۵۴/۴۴درصد از آنان منبع درآمدی ندارند. براساس یافته‎‌های این تحقیق میانگین درآمد ماهانۀ خانواده‎‌ها ۷۹۵۱۱۷۴ تومان و میانگین درآمد ماهانۀ اشخاص ۳۲۳۴۲۸۴ تومان است و باتوجه‌به اینکه خط فقر 18میلیون تومان بوده است، بنابراین بیشتر خانواده‎‌ها و جوانان استان سمنان زیرخط فقر هستند. ‎‌‎‌(جدول2)

جدول2- مشخصات شرکت‎‌کنندگان

Table 2- Characteristics of participants

درصد

درآمد

درصد

تحصیلات

درصد

شغل

درصد

سن

درصد

نحوۀ زندگی

درصد

وضعیت تأهل

درصد

جنسیت

۴۶/۵۵

دارای درآمد

۹۷/۱۷

زیردیپلم

۴۱/۱۶

دانش‎‌آموز

۴۰/۲۲

۱۵-۱۸

75

وابسته

۱۷/۷۳

مجرد

۵۳/۵۰

زن

۵۴/۴۴

بدون درآمد

۱۸/۲۳

دیپلم

۰۵/۲۰

دانشجو

۲۲/۲۴

۲۲-۱۹

25

مستقل

۸۳/۲۶

متاهل

۴۷/۴۹

مرد

 

 

۵۰/۱۲

فوق‎‌دیپلم

۲۰/۱۱

بیکار

۳۰/۲۶

۲۳-۲۶

 

 

 

 

 

 

 

 

۱۱/۳۴

لیسانس

۰۷/۸

پاره‎‌وقت

۰۸/۲۷

۲۶-۲۹

 

 

 

 

 

 

 

 

۴۶/۱۱

فوق‎‌لیسانس

۸۹/۱۵

کارمند

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

۷۸/۰

دکتری و بالاتر

۷۹/۱۹

آزاد

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

۵۹/۸

سایر

 

 

 

 

 

 

 

 

مقایسۀ سنجش نگرش

باتوجه‌به جدول 3، 4، 5 و 6 موضوع مقایسۀ سنجش نگرش از ۴ مؤلفه و ۴۹ گویه تشکیل شده ‎‌است:

 مؤلفۀ اول با عنوان عوامل اجتماعی ـ فرهنگی بوده و خود از ۱۵ گویه که شامل ۸ بازۀ متوسط، ۴ بازۀ زیاد و ۳ بازۀ کم است.

مؤلفۀ دوم با عنوان عوامل محیطی بوده و خود از ۱۰ گویه که شامل ۴ بازۀ کم، ۳ بازۀ متوسط و ۳ بازۀ زیاد است.

مؤلفۀ سوم با عنوان عوامل اقتصادی بوده و خود از ۱۲ گویه که شامل ۴ بازۀ زیاد، ۵ بازۀ متوسط و ۳ بازۀ کم است.

مؤلفۀ چهارم با عنوان عوامل فردی بوده و خود از ۱۲ گویه که شامل ۷ بازۀ زیاد، ۴ بازۀ متوسط و ۱ بازۀ کم است.

یافته‎‌های پژوهش

باتوجه‌به اینکه هر گویه مربوط به یکی از سؤالات پرسش‌نامه است، در بخش پیوست‎‌ها پرسش‌نامه قرار داده شده ‎‌است.

بررسی عوامل اجتماعی-فرهنگی مؤثر بر کیفیت زندگی جوانان

نتایج حاصل از نگرش ساکنین در ارتباط با عوامل اجتماعی-فرهنگی مؤثر بر کیفیت زندگی جوانان نشان داد که عوامل اجتماعی-فرهنگی شامل ۱۵ گویه هستند و این گویه‎‌ها در پنج سطح خیلی کم تا خیلی زیاد طبقه‎‌بندی شده‎‌اند. بیشترین گویه مربوط به شاخص اوقات فراغت و کمترین مربوط به شاخص نگاهی ویژه است‎‌.‎‌ (جدول 3)

 

جمع‎‌بندی میانگین نگرش ۱۵ گویه درخصوص عوامل اجتماعی ـ فرهنگی

دیدگاه کلی جامعۀ ۱۵-۲۹ سال درخصوص عوامل اجتماعی ـ فرهنگی با ۱۵ گویه برابر با ۹۰/۲ است که در بازۀ متوسط قرار می‎‌گیرد. باتوجه‌به بازۀ مشخص‌شده میانگین نوع نگرش متوسط رو به پایین است؛ بنابراین، عوامل اجتماعی ـ فرهنگی در حد متوسط رو به پایین تأثیرگذار هستند.

جدول 3- بررسی عوامل اجتماعی-فرهنگی مؤثر بر کیفیت زندگی جوانان

Table 3- Socio-cultural factors affecting the quality of life of youth

عوامل اجتماعی فرهنگی

کاملاً مخالفم

مخالفم

متوسط

موافقم

کاملاً موافقم

میانگین نگرش

نوع نگرش

روحیه

۸۰/۱۲

۵۰/۳۰

۷۰/۱۷

۳/۳۳

۷/۵

۸۸/۲

متوسط

استقبال

۳۰/۷

۰۰/۲۴

۳۰/۲۵

۱۰/۳۹

۴۰/۴

۰۹/۳

متوسط

اشتغال

۳۰/۱۳

۸۰/۳۲

۰۰/۱۸

۵۰/۳۰

۵۰/۵

۸۲/۲

متوسط

شرایط محل

۶۰/۹

۷۰/۳۰

۶۰/۱۴

۹۰/۳۴

۲۰/۱۰

۰۵/۳

متوسط

شهر

۴۰/۱۰

۲۰/۳۵

۳۰/۲۰

۵۰/۳۱

۶۰/۲

۸۰/۲

متوسط

جوانان

۴۰/۱۶

۲۰/۳۶

۰۰/۲۵

۸۰/۱۸

۶۰/۳

۵۷/۲

متوسط

اطرافیان

۷۰/۵

۳۰/۲۰

۳۰/۲۵

۱۰/۳۴

۶۰/۱۴

۳۱/۳

متوسط

دوستان

۹/۹

۳۰/۳۱

۴۰/۱۰

۲۰/۳۷

۲۰/۱۱

۰۸/۳

متوسط

بهبود

۳۰/۷

۱۰/۱۵

۳۰/۲۵

۶۰/۳۹

۸۰/۱۲

۳۵/۳

متوسط

ارا‌‌ئۀ خدمات

۸۰/۲۶

۶۰/۳۲

۲۰/۲۳

۸۰/۱۳

۶۰/۳

۳۴/۲

کم

خون‌گرم

۷۰/۴

۵۰/۱۱

۹۰/۲۲

۳۰/۴۴

۷۰/۱۶

۵۶/۳

زیاد

ناراحت

۵۰/۱۹

۸۰/۴۵

۶۰/۲۱

۹۰/۱۰

۱۰/۲

۳۰/۲

کم

تلاش

۸۰/۱۸

۶۰/۳۲

۸۰/۲۵

۳۰/۱۹

۶۰/۳

۵۶/۲

متوسط

نگاهی ویژه

۱۰/۲۸

۰۰/۳۷

۸۰/۱۹

۰۰/۱۳

۱۰/۲

۲۳/۲

کم

اوقات فراغت

۶۰/۲

۱۰/۱۵

۸۰/۱۴

۸۰/۵۱

۶۰/۱۵

۶۲/۳

زیاد

جمع میانگین نگرش

 

 

 

 

 

۹۰/۲

 

بررسی عوامل محیطی مؤثر بر کیفیت زندگی جوانان

نتایج حاصل از نگرش ساکنین در ارتباط با عوامل محیطی مؤثر بر کیفیت زندگی جوانان نشان داد که عوامل محیطی شامل ۱0 گویه هستند و این گویه‎‌ها در پنج سطح خیلی کم تا خیلی زیاد طبقه‎‌بندی شده‎‌اند. بیشترین گویه مربوط به شاخص صاحب‎‌خانه و کمترین مربوط به شاخص امکانات است‎‌. ‎‌(جدول 4)

جمع‎‌بندی میانگین نگرش ۱۰ گویه درخصوص عوامل محیطی

دیدگاه کلی جامعۀ ۱۵-۲۹ سال درخصوص عوامل محیطی با ۱۰ گویه برابر با ۹۷/۲ است که در بازۀ متوسط قرار می‎‌گیرد. باتوجه‌به بازۀ مشخص‌شده میانگین نوع نگرش متوسط رو به پایین است؛ بنابراین، عوامل محیطی در حد متوسط رو به پایین تأثیرگذار هستند.

جدول4- بررسی عوامل محیطی مؤثر بر کیفیت زندگی جوانان

Table 4- Investigation of environmental factors affecting the quality of life of young people

عوامل محیطی

کاملاً مخالفم

مخالفم

متوسط

موافقم

کاملاً موافقم

میانگین نگرش

نوع نگرش

مکان

۶۰/۳۳

۰۰/۳۷

۹۰/۴

۷۰/۱۷

۸۰/۶

۲۷/۲

کم

امکانات

۶۰/۵۱

۳۰/۳۳

۷۰/۵

۸۰/۶

۶۰/۲

۷۵/۱

کم

تفریحی

۸۰/۲۵

۷۰/۴۲

۰۰/۱۲

۱۰/۱۴

۵۰/۵

۳۰/۲

کم

درمانی

۶۰/۱۴

۳۰/۲۵

۰۰/۱۲

۹۰/۳۵

۲۰/۱۲

۰۵/۳

متوسط

صاحب‎‌خانه

۱۰/۲

۶۰/۳

۳۰/۸

۵۰/۴۳

۴۰/۴۲

۲۰/۴

زیاد

آسایش

۸/۱

۹۰/۴

۴۰/۱۰

۲۰/۵۴

۶۰/۲۸

۰۲/۴

زیاد

زیرساخت‎‌ها

۴۰/۴

۵۰/۱۱

۷۰/۱۶

۸۰/۴۵

۶۰/۲۱

۶۸/۳

زیاد

مناطق طبیعی

۴۰/۴

۴۰/۱۶

۶۰/۲۰

۸۰/۴۳

۸۰/۱۴

۴۸/۳

متوسط

جاده‎‌ها

۷۰/۱۷

۳۰/۳۱

۱۰/۲۱

۳۰/۲۶

۶۰/۳

۶۶/۲

متوسط

پیشرفت

۳۰/۳۱

۵۰/۳۱

۸۰/۱۴

۰۰/۱۸

۴۰/۴

۳۲/۲

کم

جمع میانگین نگرش

 

 

 

 

 

۹۷/۲

 

بررسی عوامل اقتصادی مؤثر بر کیفیت زندگی جوانان

نتایج حاصل از نگرش ساکنین در ارتباط با عوامل اقتصادی مؤثر بر کیفیت زندگی جوانان نشان داد که عوامل اقتصادی شامل ۱2 گویه هستند و این گویه‎‌ها در پنج سطح خیلی کم تا خیلی زیاد طبقه‎‌بندی شده‎‌اند. بیشترین گویه مربوط به شاخص حقوق و کمترین مربوط به شاخص خوراک است‎‌. ‎‌(جدول 5)

جمع‎‌بندی میانگین نگرش ۱۲ گویه درخصوص عوامل اقتصادی

دیدگاه کلی جامعۀ ۱۵-۲۹ سال درخصوص عوامل اقتصادی با ۱۲ گویه برابر با ۱۹/۳ است که در بازۀ متوسط قرار می‎‌گیرد. باتوجه‌به بازۀ مشخص‌شده میانگین نوع نگرش متوسط رو به بالا است؛ بنابراین، عوامل محیطی در حد متوسط رو به بالا تأثیرگذار هستند.

جدول 5- بررسی عوامل اقتصادی مؤثر بر کیفیت زندگی جوانان

Table 5- Investigating the economic factors affecting the quality of life of young people

عوامل اقتصادی

کاملاً مخالفم

مخالفم

متوسط

موافقم

کاملاً موافقم

میانگین نگرش

نوع نگرش

تأثیرات مثبت

۸۰/۶

۷۰/۵

۸۰/۱۹

۹۰/۴۱

۸۰/۲۵

۷۴/۳

زیاد

اقتصادی

۵۰/۶

۶۰/۲۸

۹۰/۲۷

۶۰/۳۲

۴۰/۴

۹۹/۲

متوسط

رفع

۳۰/۷

۹۰/۱۶

۳۰/۱۳

۱۰/۵۲

۴۰/۱۰

۴۱/۳

متوسط

خانواده

۳۰/۸

۴۰/۲۱

۸۰/۱۳

۳۰/۴۵

۲۰/۱۱

۲۹/۳

متوسط

حقوق

۹۰/۴

۳۰/۸

۹۰/۹

۹۰/۴۶

۹۰/۲۹

۸۸/۳

زیاد

مشکلات

۵۰/۵

۰۰/۱۸

۹۰/۱۵

۱۰/۴۰

۶۰/۲۰

۵۲/۳

زیاد

وضعیت مالی

۹۰/۴

۴۰/۲۲

۱۰/۲۲

۰۰/۴۴

۵۰/۶

۲۴/۳

متوسط

پول

۶۰/۲

۸۰/۱۲

۹۰/۹

۵۰/۵۰

۲۰/۲۴

۸۰/۳

زیاد

خانوار‎‌ها

۳۰/۸

۸۰/۱۹

۸۰/۳۷

۸۰/۲۶

۳۰/۷

۰۴/۳

متوسط

آسیب

۶۰/۲۷

۲۰/۳۷

۷۰/۱۶

۸۰/۱۴

۶۰/۳

۲۹/۲

کم

سرگرمی

۱۰/۲۸

۹۰/۴۰

۴۰/۱۰

۶۰/۱۵

۹۰/۴

۲۸/۲

کم

خوراک

۳۰/۴۵

۴۰/۳۵

۱۰/۹

۵۰/۶

۶۰/۳

۸۷/۱

کم

جمع میانگین نگرش

 

 

 

 

 

۱۹/۳

 

بررسی عوامل فردی مؤثر بر کیفیت زندگی جوانان

نتایج حاصل از نگرش ساکنین در ارتباط با عوامل فردی مؤثر بر کیفیت زندگی جوانان نشان داد که عوامل فردی شامل ۱2 گویه هستند و این گویه‎‌ها در پنج سطح خیلی کم تا خیلی زیاد طبقه‎‌بندی شده‎‌اند. بیشترین گویه مربوط به شاخص سالم و کمترین مربوط به شاخص نگران است‎‌. ‎‌(جدول 6)

جمع‎‌بندی میانگین نگرش ۱۲ گویه درخصوص عوامل فردی

دیدگاه کلی جامعۀ ۱۵-۲۹ سال درخصوص عوامل فردی با ۱۲ گویه برابر با ۴۵/۳ است که در بازۀ متوسط قرار می‎‌گیرد. باتوجه‌به بازۀ مشخص‌شده میانگین نوع نگرش متوسط رو به بالا است؛ بنابراین، عوامل فردی در حد متوسط رو به بالا تأثیرگذار است.

جدول6- بررسی عوامل فردی مؤثر بر کیفیت زندگی جوانان

Table 6- Investigating individual factors affecting the quality of life of young people

عوامل فردی

کاملاً مخالفم

مخالفم

تا حدودی

موافقم

کاملاً موافقم

میانگین نگرش

نوع نگرش

ارتباط

۴۰/۴

۰۰/۱۲

۱۰/۸

۱۰/۴۶

۴۰/۲۹

۸۴/۳

زیاد

تفریح

۶۰/۲

۳۰/۷

۳۰/۷

۲۰/۴۳

۶۰/۳۹

۰۹/۴

زیاد

بیشتر وقت

۳۰/۷

۷۰/۲۹

۸۰/۱۸

۲۰/۳۶

۱۰/۸

۰۸/۳

متوسط

گردشگران

۹۰/۴

۸۰/۶

۰۰/۱۸

۹۰/۴۶

۴۰/۲۳

۷۷/۳

زیاد

نگران

۲۰/۳۶

۳۰/۳۸

۹۰/۱۵

۳۰/۶

۴۰/۳

۰۲/۲

کم

جسمانی

۶۰/۲

۷۰/۵

۴۰/۹

۶۰/۵۲

۷۰/۲۹

۰۱/۴

زیاد

سالم

۸۰/۱

۶۰/۸

۵۰/۱۱

۲۰/۲۹

۰۰/۴۹

۱۴/۴

زیاد

راضی

۵۰/۶

۴۰/۱۷

۳۰/۱۳

۹۰/۴۶

۹۰/۱۵

۴۸/۳

متوسط

تصمیم‌گیری

۴۰/۳

۵۰/۱۱

۲۰/۱۲

۸۰/۵۱

۱۰/۲۱

۷۵/۳

زیاد

کیفیت زندگی

۴۰/۹

۱۰/۲۸

۴۰/۲۱

۱۰/۳۳

۱۰/۸

۰۲/۳

متوسط

مجموع

۷۰/۵

۶۰/۱۴

۶۰/۱۴

۳۰/۵۲

۸۰/۱۲

۵۱/۳

زیاد

تنهایی

۱۰/۲۲

۰۰/۳۱

۵۰/۱۱

۹۰/۱۶

۵۰/۱۸

۷۸/۲

متوسط

جمع میانگین نگرش

 

 

 

 

 

۴۵/۳

 

تحلیل عاملی

استخراج عامل‎‌ها

یکی از اهداف استخراج عامل‎‌ها کاهش تعداد گویه‎‌ها به یک یا چند مؤلفۀ اصلی است. در این تحقیق از بین ۴۹ گویه‎‌ای (سؤال) که وجود داشت، دو مؤلفه تلخیص شد که مؤلفۀ اول ۹۵/۸۶درصد واریانس و مؤلفۀ دوم ۸۰/۴درصد واریانس را شامل شده ‎‌است.‎ ‌(جدول7)

جدول7- عامل‎‌های استخراج‌شده

Table 7- Extracted factors

مؤلفه‌ها

مقدار ویژه

(Initial Eigenvalues)

مجموع ضرایب عامل‎‌های چرخش داده‌نشده

(Extraction Sums of Squared Loadings)

 

مقدار ویژه

(Total)

درصد واریانس

(% Of Variance)

درصد فراوانی تجمعی

(Cumulative%)

مقدار ویژه

(Total)

درصد واریانس

(% Of Variance)

درصد فراوانی تجمعی

(Cumulative%)

۱

۶۰۷/۴۲

۹۵۴/۸۶

۹۵۴/۸۶

۶۰۷/۴۲

۹۵۴/۸۶

۹۵۴/۸۶

۲

۳۵۵/۲

۸۰۵/۴

۷۵۹/۹۱

۳۵۵/۲

۸۰۵/۴

۷۵۹/۹۱

تلخیص مؤلفه‌ها و درصد واریانس آنها

در جدول 8 مؤلفه‌ها نام‎‌گذاری شدند و میزان واریانس هر مؤلفه مشخص شد:

مؤلفۀ اول با عنوان عوامل اقتصادی ـ فرهنگی تحت تأثیر عوامل محیطی یکی از مهم‎‌ترین عوامل مؤثر بر کیفیت زندگی جوانان ۱۵-۲۹ سال استان سمنان و میزان گردشگری در بین این قشر از جامعه است که با ۹۵/۸۶درصد واریانس، واریانس بیشتری را از دیگر مؤلفه‌ها به خود اختصاص داده‎‌ است که بیشتربودن این وزن نشان از اهمیت زیاد این مؤلفه و قرارگرفتن تعداد زیادی از گویه‎‌ها در داخل این مؤلفه است.

مؤلفۀ دوم با عنوان عوامل فردی بر زندگی جوانان ۱۵-۲۹ سال استان سمنان و میزان گردشگر در بین این قشر مؤثر بوده ‎‌است که با ۸۰/۴درصد واریانس، واریانس کمتری از مؤلفۀ اول دارد. مؤلفۀ اول و دوم درمجموع ۷۵/۹۱درصد از کل واریانس را به خود اختصاص می‎‌دهند.

 

جدول 8- مؤلفه‌های مؤثر در رابطه با بررسی عوامل مؤثر بر کیفیت زندگی جوانان استان سمنان با تأکید بر بخش گردشگری

Table 8- The effective components in relation to the investigation of the factors affecting the quality of life of the youth of Semnan province with an emphasis on the tourism sector

ردیف

نام مؤلفه

درصد واریانس

۱

عوامل اقتصادی ـ فرهنگی تحت تأثیر عوامل محیطی یکی از مهم‎‌ترین عوامل مؤثر بر کیفیت زندگی جوانان ۱۵-۲۹ سال استان سمنان و میزان گردشگری در بین این قشر از جامعه است.

۹۵/۸۶

۲

عوامل فردی بر زندگی جوانان ۱۵-۲۹ سال استان سمنان و میزان گردشگر در بین این قشر مؤثر بوده‎‌ است.

۸۰/۴

نمودار سنگ‌ریزه‎‌ای[16]

باتوجه‌به نمودار سنگ‌ریزه‎‌ای تغییرات محسوس واریانس فقط در دو گویۀ اول و دوم قابل رؤیت است و در بقیۀ گویه‎‌ها کمتر از یک و بسیار ناچیز و قابل‌چشم‌پوشی است؛ بنابراین، این نمودار اثبات می‎‌کند که دو مؤلفه از این ۴۹ مؤلفه استخراج شده ‎‌است. ‎‌(شکل1)

شکل 1- نمودار سنگ‌ریزه‎‌ای

Fig 1- Scree plot

آزمون فرضیه‎‌ها

فرضیۀ اول

فرضیۀ اول با عنوان «کیفیت زندگی (عینی و ذهنی) جوانان استان سمنان در شرایط مطلوبی قرار دارد» با استفاده از آزمون رگرسیون خطی دو متغیر بررسی ‎شد و باتوجه‌به جدول 9 میزان آزمون رگرسیون خطی ۳۶/۴۸درصد شد و ازآنجایی‌که میزان آزمون رگرسیون خطی بیشتر از ۵۰درصد مورد قبول است، بنابراین فرضیۀ اول رد شده ‎‌است.

برای دقت بیشتر در صحت‌سنجی فرضیه، آزمون همبستگی پیرسون استفاده شد. باتوجه‌به جدول 9 میزان ضریب همبستگی پیرسون ۶۵۹۱/۰ شد و ازآنجایی‌که ضریب همبستگی پیرسون بیشتر از ۷/۰ قبول است، بنابراین فرضیۀ اول تایید نشده ‎‌است.

درنتیجه فرضیۀ اول ازنظر آزمون رگرسیون خطی و نیز ازنظر آزمون همبستگی پیرسون تأئید نشده و رد شده ‎‌است؛ بنابراین، کیفیت زندگی (عینی و ذهنی) جوانان استان سمنان در شرایط مطلوبی قرار ندارد.‎‌ (جدول9)

جدول 9- آزمون فرضیۀ اول

Table 9- The first hypothesis test

آزمون

ضریب

رگرسیون خطی

۳۶/۴۸

همبستگی پیرسون

۶۵۹۱/۰

فرضیۀ دوم

فرضیۀ دوم با عنوان «بین شهرستان‎‌های استان سمنان ازنظر کیفیت زندگی جوانان اختلاف معنا‌داری وجود دارد» با استفاده از آزمون رگرسیون خطی دو متغیر بررسی ‎شد. باتوجه‌به جدول 10 میزان آزمون رگرسیون خطی ۶۹/۷۴درصد شد و ازآنجایی‌که میزان آزمون رگرسیون خطی بیشتر از ۵۰درصد قبول است، بنابراین فرضیۀ دوم پذیرفته شده‎‌ است.

برای دقت بیشتر در صحت‌سنجی فرضیه از آزمون همبستگی پیرسون استفاده شد. باتوجه‌به جدول 11 میزان ضریب همبستگی پیرسون ۸۸۵۹/۰ شد و ازآنجایی‌که ضریب همبستگی پیرسون بیشتر از ۷/۰ قبول است، بنابراین فرضیۀ دوم تأئید شده‎‌ است.

درنتیجه فرضیۀ دوم ازنظر آزمون رگرسیون خطی و نیز ازنظر آزمون همبستگی پیرسون تأئید و پذیرفته شده ‎‌است؛ بنابراین، بین شهرستان‎‌های استان سمنان ازنظر کیفیت زندگی جوانان اختلاف معنا‌داری وجود دارد.‎‌ (جدول10)

جدول 10- آزمون فرضیۀ دوم

Table 10- The Second hypothesis test

آزمون

ضریب

رگرسیون خطی

۶۹/۷۴

همبستگی پیرسون

۸۸۵۹/۰

فرضیۀ سوم

فرضیۀ سوم با عنوان «شاخص‎‌های فرهنگی، بهزیستی فردی و مسکن مهم‌ترین شاخص‌های تأثیرگذار بر کیفیت زندگی جوانان استان سمنان باشند» با استفاده از آزمون رگرسیون خطی دو متغیر بررسی شد. باتوجه‌به جدول 11 میزان آزمون رگرسیون خطی ۷۹/۷۱درصد شد و ازآنجایی‌که میزان آزمون رگرسیون خطی بیشتر از ۵۰درصد قبول است، بنابراین فرضیۀ سوم پذیرفته شده‎‌ است.

برای دقت بیشتر در صحت‌سنجی فرضیه از آزمون همبستگی پیرسون استفاده شد. باتوجه‌به جدول 12 میزان ضریب همبستگی پیرسون ۸۱۴۲/۰ شد و ازآنجایی‌که ضریب همبستگی پیرسون بیشتر از ۷/۰ قبول است، بنابراین فرضیۀ سوم تأئید شده ‎‌است.

درنتیجه فرضیۀ سوم ازنظر آزمون رگرسیون خطی و نیز ازنظر آزمون همبستگی پیرسون تأئید و پذیرفته شده ‎‌است؛ بنابراین، شاخص‎‌های فرهنگی، بهزیستی فردی و مسکن مهم‌ترین شاخص‌های تأثیرگذار بر کیفیت زندگی جوانان استان سمنان هستند.‎‌ (جدول11)

 

جدول 11- آزمون فرضیۀ سوم

Table 11- The Third hypothesis test

آزمون

ضریب

رگرسیون خطی

۷۹/۷۱

همبستگی پیرسون

۸۱۴۲/۰

فرضیۀ چهارم

فرضیۀ چهارم با عنوان «بین افزایش گردشگری و بهبود کیفیت زندگی جوانان استان سمنان رابطۀ مثبت و معناداری وجود دارد» با استفاده از آزمون رگرسیون خطی دو متغیر بررسی شد. باتوجه‌به جدول 12 میزان آزمون رگرسیون خطی ۳۱/۸۳درصد شد و ازآنجایی‌که میزان آزمون رگرسیون خطی بیشتر از ۵۰درصد قبول است، بنابراین فرضیۀ چهارم پذیرفته شده‎‌ است.

برای دقت بیشتر در صحت‌سنجی فرضیه از آزمون همبستگی پیرسون استفاده شد. باتوجه‌به جدول 13 میزان ضریب همبستگی پیرسون ۸۸۵۶/۰ شد و ازآنجایی‌که ضریب همبستگی پیرسون بیشتر از ۷/۰ قبول است، بنابراین فرضیۀ چهارم تأئید شده ‎‌است.

درنتیجه فرضیۀ چهارم ازنظر آزمون رگرسیون خطی و نیز ازنظر آزمون همبستگی پیرسون تأئید و پذیرفته شده ‎‌است؛ بنابراین، بین افزایش گردشگری و بهبود کیفیت زندگی جوانان استان سمنان رابطۀ مثبت و معناداری وجود دارد. ‎‌(جدول12)

جدول 12- آزمون فرضیۀ چهارم

Table 12- The fourth hypothesis test

آزمون

ضریب

رگرسیون خطی

۳۱/۸۳

همبستگی پیرسون

۸۸۵۶/۰

بحث و نتیجه

هدف اصلی پژوهش حاضر، بررسی عوامل مؤثر بر کیفیت زندگی جوانان استان سمنان با تأکید بر بخش گردشگری است. برای نیل به این هدف ابتدا به دیدگاه‎‌ها و نظریات مطرح‌شده در این زمینه پرداخته ‎‌شد؛ سپس با استفاده از پرسش‌نامه از ۳۸۴ نفر از جوانان استان سمنان در بازۀ سنی 29-15 سال، داده‎‌های لازم جمع‌آوری‌ و تجزیه‎‌وتحلیل شد. در این پژوهش چهار عامل اثرگذار بر کیفیت زندگی بررسی شد که شامل عوامل اجتماعی-فرهنگی با 15 گویه، عوامل محیطی با 10 گویه، عوامل اقتصادی با 12 گویه و عوامل فردی با 12 گویه است و با استفاده از تحلیل عاملی یک عامل واحد استخراج شد که بیشترین تأثیر را در کیفییت زندگی جوانان استان سمنان دارد؛ بنابراین، بررسی‎‌های حاصل از این مطالعه نشان داد که عوامل اقتصادی ـ فرهنگی تحت تأثیر عوامل محیطی یکی از مهم‎‌ترین عوامل مؤثر بر کیفیت زندگی جوانان ۲۹-۱۵ سال استان سمنان و میزان گردشگری در بین این قشر از جامعه است. پس از آن، بررسی و تحلیل فرضیات موجود در تحقیق نمایانگر نارضایتی جوانان استان سمنان از کیفیت زندگی خود، تفاوت کیفیت زندگی جوانان شهرستان‎‌های استان سمنان با یکدیگر، تأثیرگذاری شاخص‎‌های فرهنگی، بهزیستی فردی و مسکن بر کیفیت زندگی و تأثیر مثبت افزایش گردشگری بر بهبود کیفیت زندگی جوانان استان سمنان است؛ بنابراین، نتایج آزمون فرضیات نشان داد که کیفیت زندگی جوانان شهرستان‎‌های استان سمنان با یکدیگر متفاوت است؛ اما درمجموع کیفیت زندگی عینی و ذهنی جوانان استان سمنان در شرایط مطلوبی قرار ندارد که نتایج این فرضیه با تحقیقات شاهین (1400) در خمینی‌شهر، قلی‎‌مطلق و همکاران‎‌ (1400) در قزوین و پاکرو و درسخوان ‎‌(1403) در مناطق اسکان غیررسمی کلان‌شهر تبریز همسو و هم‎‌راستا بوده است و بدین نتیجه دست یافتند که کیفیت زندگی در این مناطق در سطح پایین و نامطلوبی قرار دارد. در مقابل، نتایج تحقیقات حضرتی و همکاران‎‌ (1402) در کلان‌شهر تبریز نشان داد که محدودۀ مطالعه‌شده سطح مناسبی از کیفیت زندگی را دارا است. ازطرفی یکی دیگر از نتایج آزمون فرضیات بیانگر این بود که شاخص‎‌های فرهنگی، بهزیستی فردی و مسکن ازجمله مهم‌ترین شاخص‌های تأثیرگذار بر کیفیت زندگی جوانان استان سمنان بوده ‎‌‎‌است. در پژوهش گاتام و بالا‎‌ (2024) کیفیت زندگی ساکنان به طور درخور توجهی تحت تأثیر توانمندسازی سیاسی است. سی و همکاران ‎‌(2024) معتقدند که جنبه‎‌های اجتماعی تأثیر مثبت مستقیمی بر کیفیت زندگی دارد. توارونویچینه و همکاران ‎‌(2022) نشان دادند که مهم‌ترین عامل برای درک مثبت از کیفیت زندگی، محیط اجتماعی و به‌ویژه روابط خانوادگی و سلامت است. پژوهش‎‌های لی و همکاران ‎‌(2022) نشانگر تأثیر مثبت افزایش جمعیت بر کیفیت زندگی ساکنان است. تحقیقات وانگ و همکاران ‎‌(2022) نشان داد که وجود عدالت بر کیفیت زندگی تأثیر مثبت دارد. پاکرو و درسخوان (1403) در راستای تحقیق خود نشان دادند که بُعد اقتصادی بیشترین تأثیر را بر کیفیت زندگی ساکنان دارد. طبق تحقیقات ژیانپور و همکاران (1402) مهم‎‌ترین عوامل تأثیرگذار در کیفیت زندگی ساکنان به ترتیب: شغل و درآمد، مسکن، سلامت و بهداشت، ایمنی و امنیت و کیفیت آب‌وهوا است. قنبری و همکاران (1401) در تحقیقات خود نشان دادند که شاخص دسترسی به خدمات، بیشترین تأثیر را در بررسی کیفیت زندگی دارد. یکی‎‌دیگر از نتایج آزمون فرضیات نشان داد که بین افزایش گردشگری و بهبود کیفیت زندگی جوانان استان سمنان رابطۀ مثبت و معناداری وجود دارد؛ بنابراین، افزایش گردشگری منجر به ارتقای کیفیت زندگی جوانان استان سمنان می شود و درنهایت بر بهبود روحیۀ آنان تأثیرگذار است که نتایج این تحقیق با پژوهش‎‌های یاوسارپونگ و همکاران ‎‌(2020)، بیات و همکاران (1403)، حضرتی و همکاران ‎‌(1402) و منظم اسماعیل‎‌پور‎‌ (۱۴۰۰) همسو و هم‎‌راستا است و همگی معتقدند که گردشگری و توسعۀ آن در کیفیت زندگی تأثیز مثبت و معناداری دارد. در راستای نتایج این پژوهش، پیشنهادات زیر ارائه شده ‎‌است:

1- نگاه ویژه‎‌تر مسئولان به جوانان و شرایط زندگی آنها با انجام فعالیت‎‌هایی مانند افزایش اشتغال با پرداخت حقوق مناسب، ایجاد امکانات و فضاهای تفریحی برای رشد و ارتقای جوانان، بهبود کیفیت امکانات و فضاهای تفریحی موجود؛

2- تلاش مسئولان برای افزایش مکان‎‌های تفریحی و سرگرمی، ترمیم موزه‎‌ها، ابنیۀ تاریخی و بهبود کیفیت زیرساخت‎‌های شهری مانند جاده‎‌ها و پل‎‌ها؛

3- بازرسی و توجه به اقامتگاه‎‌ها و هتل‎‌های موجود در هر شهرستان؛

4- توجه به اهمیت حضور گردشگران و نیاز جوانان به داشتن فضاهای مناسب برای اوقات فراغت و اعمال سیاست‎‌گذاری‎‌ها و برنامه‎‌ریزی‎‌های خود را در این راستا؛

5- برقراری کلاس‎‌های آموزشی، توجه به اهمیت تدریس این رشته در دانشگاه و داشتن کلاس‎‌های عملی در کنار تئوری؛

6- استخدام افراد آگاه و تحصیل‌کرده در این رشته در بخش‎‌های مختلف مانند ادارۀ میراث فرهنگی و موزه‎‌ها، تربیت افرادی باتجربه و کاردان در این زمینه؛

7- کمک و تلاش برای فرهنگ‎‌سازی بین افراد جامعه مخصوصاً قدیمی‎‌تر‎‌ها در راستای پذیرش گردشگران و نحوۀ برخورد با آنان؛

8- افزایش تبلیغات ازطریق تلویزیون، رادیو و آژانس‌های هواپیمایی؛

9- آگاه کردن افراد بومی و گردشگران دیگر از جاذبه‎‌های استان سمنان.

 

[1] Das

[2] who

[3] Nile

[4] Hobsen

[5] Dietrich

[6] Magno & Dossena

[7] Ramkissoon

[8] Gautam & Bhalla

[9] Yang et al.

[10] Si et al.

[11] Munanura & Kline

[12]Tvaronavičienė et al.

[13] Li et al.

[14] Wang et al.

[15] Yaw Sarpong et al.

[16] Scree Plot

بیات، الف.، عندلیب، ع. و احمدی، ف. (1403). بررسی تأثیر توسعۀ گردشگری شهری بر ارتقای کیفیت زندگی ساکنان محدوده حصار ناصری شهر تهران. علوم و تکنولوژی محیط‌زیست، 26(4)، 19-37.
پاکرو، ن. و درسخوان، ر. (1403). سنجش عوامل مؤثر بر کیفیت زندگی در مناطق اسکان غیررسمی کلان‌شهر تبریز. تحقیقات کاربردی علوم جغرافیایی، 24(73)، 419-435.
جمالی‎‌نسب، ن.، نوذری، ط. و نوذری، ف. (1402). اوقات فراغت و تأثیر آن بر کیفیت زندگی جوانان. سومین کنفرانس ملی مطالعات کاربردی در فرایندهای تعلیم‌وتربیت، 15 مهر 1402، میناب.
حضرتی، م. ح.، احمدزاده، ح. و پناهی، ع. (1402). ارزیابی فضایی اثرات توسعه گردشگری بر کیفیت زندگی شهروندان در کلان‌شهر تبریز. گردشگری شهری، 10(2)، 19-35.
دیوسالار، ا.، نقوی، م. ر. و پایدار، ا. (۱۳۹۱). سنجش کیفیت زندگی روستایی از بعد اجتماعی با بهره‌گیری و مقایسه از مدل‌‌های تشابه به حل ایدئال(TOPSIS)  و تکنیک بردار ویژه(TEV) مطالعه موردی: دهستان میانکاله بهشهر. نگرش‎‌های نو در جغرافیای انسانی، 4(4)، 51-66.
زبردست، الف. و بنی‌عامریان، م. (۱۳۸۸). بررسی ارتباط بین شاخص‎‌های عینی و ذهنی بعد-خدمات عمومی کیفیت زندگی شهری در شهر جدید هشتگرد. نامه معماری و شهرسازی، 2(3)، 5-22.
ژیانپور، م.، خادم‎‌الفقرائی، م.، ناجی اصفهانی، ز. و جلالی، م. (1402). کیفیت زندگی شهری در شهر اصفهان: اولویت‌ها و مضامین برسازنده. جامعه‎‌شناسی کاربردی، 34(2)، 27-44.
شاهین، س. (۱۴۰۰). ارزیابی سطح کیفیت زندگی شهری (موردمطالعه: شهرک منظریه خمینی‌شهر). جغرافیا و مطالعات محیطی، 10(40)، 122-101.
صانعی، ص. (۱۳۹۳). کیفیت زندگی، ابعاد و رویکردها. دومین کنفرانس ملی جامعه‌شناسی و علوم اجتماعی، ۲۵ دی ۱۳۹۳، تهران.
قائدی، ع. (۱۳۹۴). بررسی عوامل اقتصادی- اجتماعی مؤثر بر کیفیت زندگی جوانان بومی ساکنان منطقه پارس جنوبی [پایان‌نامه کارشناسی ارشد، دانشگاه پیام‎‌نور]. گنج.
قدمی، م.، علی‌قلی‌زاده فیروزجایی، ن. و رمضان‌زاده لسبویی، م. (۱۳۸۹). بررسی نقش گردشگری در تغییرات کیفیت زندگی مقصد (نمونه مورد مطالعه: دهستان کلارآباد، شهرستان تنکابن، مازندران). مطالعات اجتماعی ایران، 4(3)، 101-113.
قلی‌مطلق، م. و درویشی، ف. (۱۴۰۰). سنجش کیفیت زندگی شهری با الگوبرداری از شاخص‌های بارومتر اروپایی (مطالعۀ موردی: شهر قزوین). پژوهش‌های جغرافیای انسانی، 53(2)، 579-597.
قنبری، ا.، کریم‎‌زاده، ص. و ترانه، ص. (۱۴۰۱). بررسی کیفیت زندگی شهری با استفاده از سنجش ‌از دور و -GIS مطالعه موردی: مناطق ۱ و ۲ شهر زاهدان. اطلاعات جغرافیایی (سپهر)، 31(121)، 93-110.
منظم اسماعیل‌پور، ع. (۱۴۰۰). تأثیر گردشگری بر کیفیت زندگی روستاهای سواحل دریای عمان. تحقیقات کاربردی علوم جغرافیایی، 21(63)، 381-401.
نجارزاده، م. و نعمت‌اللهی، م.(1397). الگوی ساختاری عوامل مؤثر بر درک ساکنان بومی نسبت‌به حمایت از توسعۀ پایدار گردشگری در مجموعه تخت‎‌جمشید. جامعه‎‌شناسی کاربردی، 29(1). 41-62.
 
References
Bayat, A., Andalib, A., & Ahmadi, F. (2024). Investigating the effects of tourism planning development on improving the quality of life residents in the Naseri fence of Tehran. The Journal of Environmental Sciences and Technology, 26(4), 19-37. [In Persian]. https://sanad.iau.ir/fa/Journal/jest/Article/836780
Das, D. (2008). Urban quality of life: A case study of Guwahati. The Journal of Social Indicators Research, 88(2), 297-310. http://dx.doi.org/10.1007/s11205-007-9191-6
Divsalar, A., Naghavi, M., & Paydar, A. (2013). Quality of life assessment (QLA) in socially rural areas with analogous and scrutiny using similarity to ideal solution (TOPSIS),Technque (TEV). Case study: Dehestan Miankaleh Behshahr. Quarterly Journal of Human Geography, 4(4), 51-66. [In Persian]. https://dorl.net/dor/20.1001.1.66972251.1391.4.4.4.6
Gautam, V., & Bhalla, S. (2024). Exploring the relationships among tourism involvement, residents’ empowerment, quality of life and their support for sustainable tourism development. The Journal of Cleaner Production, 434, 139770. https://doi.org/10.1016/j.jclepro.2023.139770
Ghadami, M., Aligholizadeh, F. N., & Ramezanzadeh, L. M. (2017). Investigating the role of tourism in changes in the quality of life of destinations (Case study: Kalarabad rural district, Tonekabon County, Mazandaran). The Journal of Iranian Social Studies, 4(3), 101-113. [In Persian]. https://dor.isc.ac/dor/20.1001.1.20083653.1389.4.3.8.0
Ghanbari, A., Karimzadeh, S., & Taraneh, S. (2022). Evaluating the quality of urban life using remote sensing and GIS - Case study: District number 1 and 2 of Zahedan. Scientific-Research Quarterly of Geographical Data (Sepehr), 31(121), 93-110. [In Persian]. https://doi.org/10.22131/sepehr.2022.252771
Gholimotlagh, M., & Darvishi, F. (2021). Urban quality of life survey by localizing eurobarometer indexes (Case study: the city of Qazvin). Human Geography Research Quarterly, 53(2), 579-597. [In Persian]. https://doi.org/10.22059/jhgr.2020.289797.1008013
Hazrati, M. H., Ahmadzadeh, H., & Panahi, A. (2023). Spatial evaluation of the effects of tourism development on the quality of life of citizens in Tabriz metropolis, The Journal of Urban Tourism, 10(2), 19-35. [In Persian]. https://doi.org/10.22059/jut.2023.355454.1113
Jamalinasab, N., Nozari, T., & Nozari, F. (2023). Leisure time and its impact on the quality of life of young people. The third national conference of applied studies in education processes. [In Persian]. https://civilica.com/doc/1844699
Li, J., Ridderstaat, J., & Yost, E. (2022). Tourism development and quality of life interdependence with evolving age-cohort-based population. The Journal of Tourism Management, 93, 104621. http://dx.doi.org/10.1016/j.tourman.2022.104621
Magno, F., & Dossena, G. (2020). Pride of being part of a host community? Medium-term effects of mega-events on citizen quality of life: The case of the World Expo 2015 in Milan. The Journal of Destination Marketing & Management, 15, 100410. http://dx.doi.org/10.1016/j.jdmm.2020.100410
Manzamismailpor, A. (2021). Tourism impact on quality of life in villages off the coast of Oman. The Journal of Applied Researches in Geographical Sciences, 21(63), 381-401. [In Persian]. http://dx.doi.org/10.52547/jgs.21.63.381
Munanura, I. E., & Kline, J. D. (2022). Residents’ support for tourism: The role of tourism impact attitudes, forest value orientations, and quality of life in Oregon, United States. The Journal of Tourism Planning and Development, 20(4), 566-582. http://dx.doi.org/10.1080/21568316.2021.2012713
Najjarzadeh, M., & Nematolahi, M. (2018). Structural modeling of factors influencing local residents’ perception towards supporting sustainable tourism development in Persepolis. The Journal of Applied Sociology, 29(1), 41-62. [In Persian]. https://doi.org/10.22108/jas.2017.98649
Pakru, N., & Darskhan, R. (2024). Measurement of the factors affecting the quality of life in the informal settlements areas of Tabriz Metropolis. The Journal of Applied Researches in Geographical Sciences, 24(73), 419-435. [In Persian]. http://dorl.net/dor/20.1001.1.22287736.1300.0.0.128.1
Qaedi, A. (2015). Study of socio-economic factors affecting the quality of life of indigenous youth living in the South Pars region [Master's thesis, Payam Noor University]. Ganj. [In Persian]. https://ganj.irandoc.ac.ir//#/articles/deb6d6f64c2e5284da9f6ed30794b962
Ramkissoon, H. (2020). Perceived social impacts of tourism and quality-of life: A new conceptual model. The Journal of Sustainable Tourism, 31(2), 442-459. https://doi.org/10.1080/09669582.2020.1858091
Sanei, S. (2015). Quality of life, dimensions and approaches. 2nd International Conference on Psychology Behavioral Sciences. https://civilica.com/doc/348859 [In Persian].
Shahin, S. (2021). Assessing the urban quality of life (Case Study: Manzarie town of Khomeinishahr). The Journal of Geography and Environmental Studies, 10(40), 101-122. [In Persian]. https://sanad.iau.ir/Journal/ges/Article/979054
Si, Y., Chen, M., Zhang, M., & Xiao, H. (2024). Therapeutic landscapes and tourists’ perceived quality of life. The Journal of Destination Marketing & Management, 33, 100918. http://dx.doi.org/10.1016/j.jdmm.2024.100918
Tvaronavičienė, M., Mazur, N., Mishchuk, N., & Bilan, Y. (2022). Quality of life of the youth: Assessment methodology development and empirical study in human capital management. The Journal of Economic Research-Ekonomska Istraživanja, 35(1), 1088–1105. http://dx.doi.org/10.1080/1331677X.2021.1956361
Wang, S., Berbekova, A., & Uysal, M. (2022). Pursuing justice and quality of life: Supporting tourism. The Journal of Tourism Management, 89, 104446. http://dx.doi.org/10.1016/j.tourman.2021.104446
Wang, S. (2019). Analysis of young tourists’ life satisfaction domains and determinants of overall life satisfaction. The Journal of Tourism Today, 18, 7-22. https://hdl.handle.net/1805/24184
World Health Organization. (1994). https://www.who.int/
Yang, E., Kim, J., Gibson, H. J., & Thapa, B. (2024). The impact of resilience on community variations in the relationships between tourism and quality of life. The Journal of Destination Marketing & Management, 33, 100928. http://dx.doi.org/10.1016/j.jdmm.2024.100928
Yaw Sarpong, S., Bein, M. A., Gyamfi, B. A., & Sarkodie, S. A. (2020). The impact of tourism arrivals, tourism receipts and renewable energy consumption on quality of life: A panel study of Southern African region. The Journal of Heliyon, 6(11): e05351. http://dx.doi.org/10.1016/j.heliyon.2020.e05351
Zebardast. E., & Baniamerian, M. (2009). Investigating the relationship between objective and subjective indica-tors of public-services domain of urban quality of life in Hashtgerd new town. The Journal of Architecture and Urban Planning, 2(3), 5-22. [In Persian]. https://doi.org/10.30480/aup.2010.197
Zhianpour, M., Khademolfogharae, M., Najiisfahani, Z., & Jalali, M. (2023). Urban quality of life in Isfahan: Priorities and constructive themes. The Journal of Applied Sociology, 34(2), 27-44. [In Persian].https://doi.org/10.22108/jas.2023.135391.2333
 
Volume 36, Issue 2 - Serial Number 98
Journal of Applied Sociology, Vol. 36, Issue 98, No. 2, 2025
June 2025
Pages 1-20
  • Receive Date: 29 September 2024
  • Revise Date: 10 December 2024
  • Accept Date: 05 January 2025
  • Publish Date: 22 June 2025