A Systematic Review of Factors Affecting Employees’ Silent Resignation via Meta-synthesis Approach

Document Type : Research Paper

Authors

1 Associate professor, Department of Management, Faculty of Administrative Sciences and Economics, University of Isfahan, Isfahan, Iran

2 Ph.D. candidate in Management, Faculty of Administrative Sciences and Economics, University of Isfahan, Isfahan, Iran

Abstract

Introduction
Silent resignation is an emerging challenge in human resource management, representing a negative organizational phenomenon that can significantly impede the achievement of sustainable competitive advantage. This behavioral condition among employees characterized by its conceptual and practical complexities has far-reaching implications for productivity and organizational survival, necessitating thorough and systematic investigation. Despite the increasing relevance of this issue in modern workplaces, a comprehensive and multidimensional framework that explains the antecedents of silent resignation remains absent in the management and human resource literature. Therefore, this study aimed to identify the key determinants influencing silent resignation and propose a coherent, multi-level model. The research focused on analyzing empirical evidence and understanding the dynamic interplay among individual, group, organizational, and environmental factors. This approach sought to bridge the existing theoretical gap and lay the groundwork for practical interventions in workplace settings. By offering an integrated and multi-level perspective on the phenomenon, this research not only elucidated its unique manifestations and dynamics, but also provided theoretical insights and practical guidance for managing and mitigating this complex behavior of employees. Furthermore, it highlighted that effectively addressing this reactive behavior required simultaneous attention to macro-level societal trends, meso-level organizational practices, and micro-level individual experiences.
 
 
Materials & Methods
This study aimed to identify the factors contributing to employees' quiet quitting. Utilizing a systematic review and meta-synthesis approach, the research analyzed findings from previous studies. Given the novelty of the topic, it had largely remained unexplored in domestic research, making this the first systematic inquiry into the phenomenon within Iran. Initially, 202 peer-reviewed English-language academic articles were identified, from which 70 relevant studies were selected for in-depth analysis. The PRISMA framework guided the systematic screening process, while the CASP checklist was employed to assess the quality and eligibility of the sources. The reliability of the thematic structure was confirmed using Cohen’s Kappa coefficient and the content validity of the model was supported by feedback from 20 academic experts, utilizing the Content Validity Ratio (CVR) and Content Validity Index (CVI). Primary codes were extracted by using MAXQDA 2024 followed by a thematic analysis. This process resulted in the synthesis of 485 initial codes into 72 basic themes, 20 organizing themes, and 4 overarching global themes.
 
Discussion of Results & Conclusion
The findings of this study revealed that factors influencing employees’ silent resignation could be categorized into 4 overarching dimensions: individual, group, organizational, and extra-organizational. The individual dimension comprised 6 themes: personality and moral characteristics, demographic attributes, perceptual-attitudinal factors, physical-psychological conditions, behavioral-performance factors, and personal-family issues. The group dimension included 2 themes: intergroup relations and group cohesion. The organizational dimension was structured around 8 themes: job-related factors, structural factors, procedural factors, welfare-environmental factors, managerial-executive factors, cultural-climatic factors, motivational-supportive programs, and organizational macro-policies. Finally, the extra-organizational dimension encompassed 4 themes: economic conditions, global social transformations, national support policies, and technological developments. The results indicated that silent resignation was a multidimensional and complex phenomenon shaped by the simultaneous influence of individual, group, organizational, and extra-organizational elements. Individual factors not only reinforced withdrawal behaviors, but also could create "domino effects" on team performance and group dynamics. Concurrently, a weak work environment, inefficient communication channels, and unresolved conflicts diminished employee motivation and engagement, fostering a culture of silent disengagement. Moreover, ineffective motivational-supportive programs, along with controlling and authoritarian leadership styles, exacerbated the organizational and managerial aspects of this phenomenon. This analysis highlighted that a unidimensional perspective on the antecedents of quiet quitting failed to provide a comprehensive understanding of the issue. An integrated, multi-level approach was essential for effectively identifying and managing the diverse drivers of silent resignation within organizations. Therefore, managerial policies should prioritize preventive and engagement-enhancing strategies, such as developing coherent motivational programs, improving opportunities for professional growth, strengthening communication channels, promoting work-life balance, and fostering participatory and trust-based leadership styles. These measures not only enhanced employee satisfaction and commitment, but also strengthened organizational capacity to address covert withdrawal behaviors and cultivate a supportive, motivating organizational culture.

Keywords

Main Subjects


مقدمه و بیان مسئله

در عصر پرچالش امروز، کارکنان به‌عنوان منابع کلیدی هر سازمان به شمار می‌روند و درصورتی‌که سازمان‌ها بتوانند زمینۀ انگیزش و نگهداری آنان را فراهم آورند، به منبعی ارزشمند برای مزیت رقابتی پایدار و نیل به اهداف اساسی سازمان تبدیل می‌شوند (Georgiadou et al., 2025; Pevec, 2023; Karalinç, 2024; Aydin & Azizoğlu, 2022; Lestari et al., 2024; Bulut et al., 2024). این مهم، بدون توجه به شرایط روانی و شغلی کارکنان محقق نمی‌شود؛ به بیان دیگر، شناخت و مدیریت این شرایط، نقشی اساسی در تضمین تداوم تعهد و انگیزش آنان دارد (Karalinç, 2024; Karadas & Çevik, 2025).

کار نه‌تنها ابزار تأمین معاش، بلکه بخشی از شکل‌دهی هویت فردی و رابطۀ انسان با جامعه است؛ مباحث کلاسیک در فلسفۀ اجتماعی نشان می‌دهد که کاهش معنا و ارزشِ کار می‌تواند به شکل‌های ظریفِ کناره‌گیری منجر شود. از منظر مارکس[1] (1844) مفهوم «ازخودبیگانگی[2]» نمایانگر وضعیتی است که فرد نسبتبه محصول و فرایند کار بیگانه می‌شود و این بیگانگی می‌تواند زمینۀ کاهش انگیزه و مشارکت واقعی را فراهم آورد (Marx, 2016). براساس نظریۀ تیلور[3] (1911) در کتاب اصول مدیریت‎‌علمی، «هدف اصلی مدیریت باید تأمین حداکثر رفاه برای کارفرما همراه با حداکثر رفاه برای هر کارمند باشد». این عبارت نشان‌دهندۀ تأکید تیلور بر اهمیت انگیزش کارکنان و تلاش برای بهبود عملکرد آن‌ها است. براساس این نظریۀ تیلور، هدف اصلی مدیریت، دستیابی به حداکثر بهره‌وری و عملکرد بهینه در سازمان است و این امر مستلزم انگیزش مناسب کارکنان و استفادۀ مؤثر از توانایی‌های آنان است. در این چارچوب، کاهش انگیزه و عدم‌ارائۀ تلاش اضافی توسط کارکنان با اصول بهینه‌سازی عملکرد و افزایش بهره‌وری که تیلور مطرح کرده است، ناسازگار و مغایر تلقی می‌شود (Taylor, 1911).

همچنین نظریه‌های انگیزشی کلاسیک هرزبرگ[4] (1959) نشان می‌دهد که کمبود عوامل محرکِ معنا و انگیزش در محیط ‎‌کار به‌طور سیستماتیک می‌تواند عملکرد فراتر از حداقلِ مسئولیت‌ها را تضعیف کند (Mausner & Snyderman, 1993).

در نظریه‌های روان‌شناختی ‎‌سازمانی نیز سازوکارهای مشخصی برای تبیینِ کناره‌گیری نامحسوس وجود دارد؛ چنانچه نظریۀ «قرارداد روان‌شناختی»[5] مبیّن این مسئله است که وقتی انتظارات ضمنی کارکنان و تعهدات ادراک‌شدۀ سازمان مخدوش می‌شود، رفتارهای واکنشیِ پنهان «مانند کاهش پایبندی و اکتفا به برآوردن الزامات اولیۀ شغل» محتمل می‌شود. همچنین نظریۀ «خود-تعیینی»[6] بر نقش نیازهای بنیادیِ خودمختاری و شایستگی، بر حفظ انگیزش درونی تأکید دارد و براساس این نظریه، ناکامی در برآورده‌سازی این نیازها می‌تواند به «کناره‎‌گیری روان‌شناختی»[7] منجرشود. در رویکردهای سنجشِ «درگیری/گسستگی»[8] شغلی نیز، مطالعات نشان داده‌ است که کاهش «درگیری شغلی»[9] و افت در ابعاد «عملکرد زمینه‌ای»[10]، از شاخص‌های بارزِ روندهای کناره‌گیری نامحسوس‌ هستند. این چارچوب‌های نظری به‌عنوان پایه‌ای برای درک سازوکارها و تبیین عوامل مؤثر بر «کناره‎‌گیری پنهان» به‌کار گرفته می‌شود (Deci & Ryan, 2000; Kahn, 1990).

شواهد نشان می‎‌دهد که سوءمدیریت در ارتباط با سرمایه‎‌های انسانی، پیامدهای منفی بسیاری در سطوح فردی و سازمانی به دنبال دارد و بسیاری از سازمان‎‌ها را با چالش‎‌های جدی مواجه می‎‌سازد که یکی از این پیامدها «استعفای نامحسوس کارکنان[11]» است (Galanis et al., 2024; Corbin & Flenady, 2024; Brown et al., 2023). این وضعیت به انجام حداقل الزامات شغلی با نتایج غیرمولد و بدون تلاش یا مشارکت در انجام امور دیگر‎‌ سازمان اشاره دارد که در چنین حالتی فرد ازلحاظ نگرشی و رفتاری از سازمان فاصله می‎‌گیرد (Mahand & Caldwell, 2023). این فرایند واکنشی کارکنان با کاهش عملکرد شغلی (Formica & Sfodera, 2022) کارکنانی آغاز می‌شود که درگیر «فرهنگ شتاب[12]» و فشار کاری مداوم هستند (Lu et al., 2023; Karadas & Çevik, 2025; Taufik et al., 2024) و مستقیماً به میزان شناخت و درک مدیران از کارکنان و نقش آنان در تحقق اهداف سازمانی مرتبط است (Corbin & Flenady, 2024). این پدیدۀ مخرب در سازمان‎‌ها نه‎‌تنها باعث کاهش انگیزه و بهره‌وری می‎‌گردد (Suhendar et al., 2023)، بلکه می‌تواند به تضعیف شهرت سازمان (Zhang, 2024)، کاهش کیفیت خدمات (Alami et al., 2024) و درنهایت آسیب به جایگاه رقابتی سازمان منجر شود. این پدیده، تبعات ناگوار بسیاری به دنبال داشته است که باعث کاهش سودآوری، ارزش برند و جذابیت سازمان (Bulut et al., 2024) و تهدید بقای سازمان خواهد‎‌ شد (Alami et al., 2024).

با اینکه در سال‎‌های اخیر پژوهش‎‌های بسیاری در ارتباط با استعفای نامحسوس کارکنان و شناسایی عوامل مؤثر بر آن طراحی و اجرا شده است (Roy et al., 2024; Lestari et al., 2024; Pevec, 2023; Yıldız, 2023; Uygungil-Erdogan et al., 2025; Dilekçi et al., 2025; )، بررسی‌ها نشان می‌دهد که تحقیقات علمی عمیق، نظام‌مند و جامع در این حوزه هنوز کافی نیست. به‌رغم توجه روزافزون به اهمیت این پدیده، خلأ پژوهش‌های بنیادی و چارچوب‌های تحلیلی یکپارچه هنوز احساس می‌شود (Pevec, 2023).

مرور مطالعات انجام‌شده طی سال‌های اخیر نشان می‌دهد که این رفتار سازمانی کارکنان، ازسوی پژوهش‌های مختلف در ابعاد متنوع، با رویکردهای نظری متفاوت و در بافت‌های آماری گوناگون بررسی شده است. این مطالعات توانسته‌اند پیش‌زمینه‌ها و پیامدهای متعددی را در ارتباط با موضوع شناسایی کنند (Gılıç et al., 2025; Nguyen & Vu, 2025; Dilekçi et al., 2025; Pevec, 2023). با این حال، تاکنون چارچوبی جامع، منسجم و نظام‌مند برای تبیین عوامل مؤثر بر این پدیده در متون علمی ارائه نشده است (Bhatt et al., 2024; Duda & Drozdzynska, 2024; Xueyun et al., 2025). این مسئله، ضرورت توجه جدی پژوهشگران را نشان می‌دهد تا با توسعۀ چنین الگویی، زمینه‌ای فراهم شود که شناخت، مدیریت و کنترل این واکنش پیچیده در سازمان‌ها امکان‌پذیر شود؛ به‌این‌ترتیب، مدیران و سیاست‌گذاران می‌توانند هنگام تصمیم‌گیری و برنامه‌ریزی، با اتکا به چارچوبی روشن و منسجم، عوامل مؤثر بر استعفای نامحسوس را بهتر درک کنند و اقدامات مناسبی برای کاهش اثرات منفی آن به کار گیرند (Bulut et al., 2024).

این وضعیت رفتاری کارکنان، به دلیل پیچیدگی‌های مفهومی و عملی و تأثیرات گستردۀ آن بر بهره‌وری و پایداری سازمانی، نیازمند بررسی عمیق و نظام‌مند است. باوجود اهمیت روزافزون این موضوع در محیط‌های کاری مدرن، تاکنون چارچوبی جامع و چندبعدی برای تبیین عوامل مؤثر بر این پدیده در ادبیات مدیریتی و منابع انسانی ارائه نشده است؛ بنابراین، پژوهش حاضر با هدف شناسایی عوامل کلیدی شکل‌دهندۀ استعفای نامحسوس و ارائۀ الگویی منسجم و چندسطحی طراحی شده است. تلاش این مطالعه بر تحلیل شواهد پژوهشی و درک دقیق تعامل میان عوامل فردی، گروهی، سازمانی و محیطی متمرکز است تا خلأ علمی موجود در این حوزه پر شود و زمینه‌ای برای مداخلات کاربردی در محیط‌های کاری فراهم شود. پژوهش حاضر با ارائۀ درکی جامع و چندسطحی از پدیدۀ مدنظر، علاوه‌بر شناسایی جلوه‌ها و پویش‌های خاص آن، بینش‌های نظری و راهنمایی‌های عملی برای مدیریت و کاهش این رفتار پیچیده فراهم می‌آورد. همچنین تأکید دارد که موفقیت در کنترل این رفتار واکنشی کارکنان، مستلزم توجه هم‌زمان به روندهای کلان اجتماعی، شیوه‌های سازمانی در سطح میانی و تجربه‌های فردی در سطح خرد است.

پیشینۀ پژوهش

اصطلاح «نامحسوس[13]» به وضعیتی اشاره دارد که در آن، فرد شاغل صرفاً به انجام انتظارات رسمی شغل بسنده می‌کند، هیچ تلاشی در جهت ارتقای مسیر شغلی خود انجام نمی‌دهد، دغدغه‌ای برای رشد و توسعۀ فردی ندارد، ارزش افزوده‌ای به فعالیت‌های سازمانی نمی‌افزاید و در ایجاد منافع نوین برای سازمان نیز نقشی ایفا نمی‌کند. همچنین، مفهوم «استعفا[14]» در این بافت، ناظر بر شرایطی است که طی آن کارمند دچار افول انگیزشی می‌شود، احساس هدفمندی، اشتیاق و تعلق ‎‌سازمانی خود را از دست می‌دهد و با تجربۀ هیجاناتی چون بی‌ارزشی، نارضایتی، اضطراب، فرسودگی، درماندگی و گاه نوعی گسست عاطفی از کار، تنها به انجام مسئولیت‌های محوله در چارچوب ساعات کاری رسمی اکتفا می‌ورزد؛ بنابراین، «استعفای نامحسوس[15]» به حالتی اطلاق می‌شود که تمامی این مؤلفه‌ها به‌صورت هم‌زمان در رفتار و نگرش کارمند تجلی می‌یابد (Esen, 2023). این مفهوم به وضعیتی اشاره دارد که در آن کارکنان بدون ترک رسمی سازمان، ازنظر نگرشی و رفتاری از شغل خود فاصله می‌گیرند و میزان تعهد آن‌ها به کار کاهش می‌یابد (Pevec, 2023).

این پدیده، شامل رفتارهای واکنشی نظیر بی‌توجهی به تعهدات شغلی، چشم‌پوشی از شرایط نامناسب در حال تشدید، غیبت‌های مکرر، تأخیر در ورود به محل ‎‌کار، کاهش حجم ‎‌کار و افزایش نرخ خطاهای شغلی می‌شود. عملکرد مطلوب سازمان که از طریق تولید کارا و اثربخش محصول و خدمت حاصل می‌شود، زمانی امکان‌پذیر است که رفتارهای مرتبط با این نوع واکنش کارکنان شناسایی و کنترل شود (Karalinç, 2024). این رفتار می‌تواند به‌عنوان روشی امن برای ابراز نارضایتی کارکنان زمانی استفاده شود که ارتباط آنان با شغل ضعیف می‌شود؛ به‌طوری‌که افراد تنها مسئولیت‎‌های ضروری و الزامی خود را انجام می‌دهند. در برخی موارد، این رفتار ممکن است به شکل انتقام کوچک از کارفرمایانی بروز کند که فرصت‌های لازم برای پاداش‌دهی یا حمایت از رشد و توسعۀ کارکنان را فراهم نمی‌کنند (Bulut et al., 2024).

این سازوکار به وضعیتی اشاره دارد که کارکنان تنها به انجام مسئولیت‌های پایۀ خود می‌پردازند و از مشارکت یا تعهد فراتر از حد انتظار خودداری می‌کنند. همچنین از پذیرش وظایف اضافی یا بدون پاداش ابا می‎‌ورزند. این گروه درواقع به «فرهنگ دوندگی بی‌پایان[16]» با عدم‌تلاش بیش از حد، واکنش نشان می‌دهند. محرک‌های اصلی این رفتار شامل نبود هدف روشن، فقدان شناخته‎‌شدن منصفانه و تمایل به حفظ تعادل کار و زندگی است. این گرایش به‌مثابۀ یکی از رفتارهای شغلی نوظهور، تلاشی ازسوی کارکنان برای بازتنظیم تعادل کار _ زندگی تلقی می‌شود (Aydin & Azizoğlu, 2022). این وضعیت با آنومی‎‌های سازمانی همانند عدم‌وجود تعادل کار _ زندگی تنظیم شده توسط سازمان، کاهش تعهد عاطفی سازمانی و حمایت ادراک‌شده ازسوی سازمان، فرسودگی شغلی و از همه مهم‎‌تر محیط کاری سمی شکل می‎‌گیرد (Nguyen & Vu, 2025).

به باور بارت[17] (2024)، «در مرحلۀ اول مطالعۀ این پدیده، توصیف‌های مرتبط با این رفتار کاری، از رسانه‌های عمومی و شبکه‎‌های اجتماعی، به‌منظور تدوین یک تعریف عملیاتی در منابع علمی استفاده شد. این رویکرد همچنین زمینه را برای توسعه و اعتبارسنجی مقیاسی بای سنجش آن از منظر رفتاری فراهم کرد».

به گفتۀ ماتهوشان و همکاران[18] (2025) «این پدیده موضوعی‎‌است که از مدت‌ها قبل بحث و بررسی علمی و حرفه‌ای شده است. با اینکه تعاریف و توجیهات متعددی برای آن ارائه شده، اما هیچ پژوهشی به‌طور نظام‌مند به بررسی انگیزه‌ها و رفتارهای واقعی کارکنانی که درگیر این معضل هستند، نپرداخته است».

به نقل از لوزر[19] (1982) و با استناد به نظریه‎‌های مکس وبر «در متون علمی و نظریه‌های مدیریتی، مفاهیمی مشابه به این رفتار سازمانی وجود دارد که می‌توان آن را به‌عنوان مبنای علمی و فاخر برای تحلیل این نوع رفتار سازمانی، در نظر گرفت. مکس وبر، جامعه‌شناس برجستۀ آلمانی، در نظریۀ بوروکراسی خود به نکاتی اشاره کرده است که می‌تواند به رفتارهایی مشابه با کناره‎‌گیری پنهان منجر شود. ویژگی‌هایی مانند سلسله‌مراتب سخت‌گیرانه، تقسیم کار دقیق و قوانین رسمی ممکن است باعث کاهش انگیزه و مشارکت کارکنان شود. براساس نظریۀ بوروکراسی وبر، سازمان‌ها با ساختارهای سلسله‌مراتبی و قوانین رسمی، به‌منظور افزایش کارایی و نظم ایجاد می‌شوند؛ اما این سیاست‎‌ها می‌تواند به‌طور ناخواسته به کاهش انگیزه و مشارکت کارکنان منجر شود. در چنین سازمان‎‌هایی، کارکنان ممکن است تنها به تکمیل تعهدات حرفه‎‌ای پایه اکتفا کنند و از ارائۀ تلاش‌های اضافی خودداری نمایند».

بنابراین، مفهومی که امروزه با عنوان استعفای نامحسوس شناخته می‌شود، پدیده‌ای نوظهور در ادبیات سازمانی نیست؛ بلکه ریشه‌های تاریخی آن را می‌توان در مباحث پیشین دربارۀ «کناره‌گیری‎‌شغلی»، «کناره‎‌گیری‎‌سازمانی»، «عقب‌نشینی تدریجی ‎‌کارکنان» و موضوعات مشابه دیگر، جست‌وجو کرد.

یکی از نخستین مفاهیم مرتبط با این موضوع، اصطلاح «کناره‎‌گیری‎‌سازمانی[20]» است. صاحب‎‌نظران در پژوهشی کلاسیک نشان دادند که کارکنان پیش از ترک رسمی سازمان، ممکن است به‌طور روانی از شغل خود فاصله بگیرند. این عقب‌نشینی شامل کاهش توجه، افت اشتیاق و تمایل کمتر به درگیری در کار است. همان‌گونه که این مطالعه بیان می‌کند، کارکنان همچنان در محیط‎‌ کار حضور دارند، اما در واقعیت بخش مهمی از سرمایۀ روانی و عاطفی خود را کنار می‌کشند؛ چیزی که امروز با عنوان استعفای نامحسوس بازتعریف شده است (Hanisch & Hulin, 1990).

مفهوم «کناره‌گیری کاری[21]» و «کناره‎‌گیری روا‌ن‌شناختی[22]» نیز در ادبیات رفتار سازمانی از دهۀ ۱۹82 مطرح بوده است. پژوهش‌های همان دوره نشان دادند که کناره‌گیری کاری شامل طیفی از رفتارها است؛ از غیبت‌های مکرر گرفته تا کاهش ساعات کاری و انجام صرفاً تکالیف اصلی شغلی. این رفتارها نه به شکل استعفای رسمی، بلکه نوعی فاصله‌گیری تدریجی از کار است که زمینه‌ساز بروز استعفای‎‌ نامحسوس محسوب می‌شود (Harrison, 2002).

اصطلاح «استعفای درونی[23]» نیز در ادبیات اروپایی به‌ویژه متون آلمانی‌زبان، از اوایل دهۀ 2000 رواج یافته است. پژوهشگران این وضعیت را چنین توصیف می‌کنند که کارمند به‌طور فیزیکی در محل ‎‌کار حضور دارد، اما ازنظر روانی، انگیزشی و عاطفی، ارتباط خود را با شغل قطع کرده است. استعفای ‎‌درونی نتیجۀ عواملی همچون رهبری ضعیف، احساس بی‌عدالتی و نبود فرصت‌های رشد است و ازنظر مفهومی شباهت چشمگیری با استعفای نامحسوس دارد (Hartner-Tiefenthaler et al., 2021). این مفهوم به‌تازگی در پژوهشی، مترادف با «خروج بی‌سروصدا[24]» به کار رفته ‎‌است (Ustun et al., 2024).

بااین‌حال، اصطلاح استعفای نامحسوس تنها در سال‌های اخیر و به‌ویژه پس از (2022) در گفتمان علمی عمومی رایج شد و به‌تدریج وارد ادبیات علمی مدیریت رفتار سازمانی گردید؛ بنابراین، می‌توان گفت که این پدیده، یک رفتار سازمانی تازه نیست، بلکه بازتعریفی معاصر و نام‌گذاری جدیدی از الگوهای قدیمی‌ترِ کناره‌گیری پنهان کارکنان است.

اگرچه موضوع استعفای نامحسوس در سال‎‌های اخیر توجه زیادی را به خود جلب کرده، هنوز پژوهش‌های اندکی در ادبیات علمی به‌صورت چند‎‌وجهی به آن اختصاص یافته است. این تحقیق با هدف پرکردن بخشی از این خلأ به طراحی الگویی چندبعدی از عوامل اثرگذار بر استعفای نامحسوس کارکنان پرداخته و ابعاد مختلف این پدیده را به‌طور فراگیر بررسی کرده است. در جدول 1 جدیدترین مطالعات پیشین مربوط به استعفای نامحسوس مرور شده است.

جدول 1- مرور مطالعات پیشین در حوزۀ استعفای نامحسوس

Table 1- Summary review of previous studies on silent resignation

تعداد

پژوهشگر(ها)

سال

نتایج به‌دست‌آمده از پژوهش

1

Dilekçi et al.

2025

یافته‌های این مطالعه نشان می‌دهد که افزایش فشارهای روانی و فرسودگی شغلی، همراه با تجربۀ مکرر تغییرات شغلی، به کاهش انگیزه و تعهد کارکنان به مشارکت فعال در امور سازمانی منجر می‌شود. این شرایط موجب ظهور رفتارهای انفعالی و کاهش تمایل به ایفای نقش‌های فراتر از انتظارات سازمانی می‌گردد. تحلیل دقیق‌تر نشان می‌دهد که محیط‌های کاری با فشار مستمر و تغییرات مکرر، ظرفیت کارکنان برای سرمایه‌گذاری انرژی و توجه در فعالیت‌های شغلی را محدود می‌کند و به شکل‌گیری استعفای نامحسوس تسهیل می‌بخشد. این یافته بر اهمیت طراحی محیط کاری حمایتی و مدیریت روانی منابع انسانی، برای کاهش شدت این رفتار تأکید دارد.

2

Nguyen & Vu

2025

نتایج این پژوهش نشان می‌دهد که تعادل کار _ زندگی، تعهد عاطفی کارکنان و حمایت سازمانی ادراک‌شده ازطریق کاهش فرسودگی ‎‌شغلی، نقش مؤثری در کاهش گرایش به استعفای نامحسوس دارند. وقتی کارکنان احساس می‌کنند که سازمان ازنظر روانی و حمایتی پشتیبان آن‌هاست و تعادل مناسبی بین زندگی شخصی و حرفه‌ای خود دارند، میزان رفتارهای انفعالی و کاهش مشارکت فعال آن‌ها تغییر می‌یابد. دمقابل، محیط کاری سمی اثر مستقیمی بر گرایش به این واکنش سازمانی دارد و می‌تواند حتی در حضور عوامل حمایتی، انگیزه و تعهد کارکنان را کاهش دهد. این یافته‌ها اهمیت ایجاد محیط کاری سالم، حمایت‌کننده و متعادل برای پیشگیری از رفتارهای انفعالی و کاهش انگیزۀ کارکنان را تأکید می‌کند.

3

Gılıç et al.

2025

این مطالعه نشان می‌دهد که موانع خانوادگی، ازجمله نقش‌های جنسیتی، محدودیت‌های بوروکراتیک سازمان و موانع شغلی فردی تأثیر مستقیمی بر گرایش کارکنان به استعفای نامحسوس دارد. به‌طور مشخص، فشارهای ناشی از تعهدات خانوادگی، محدودیت‌های ساختاری و سیاست‌های سازمانی ناکارآمد می‌تواند توانایی کارکنان در حفظ تعهد و مشارکت فعال در فعالیت‌های سازمانی را محدود کند. تحلیل یافته‌ها حاکی‌ازآن است که محیط‌های کاری که با موانع ساختاری و فردی همراه هستند، زمینه‌ساز رفتارهای انفعالی و کاهش انگیزۀ کارکنان می‌شود و در شکل‌گیری این پدیده، نقش مهمی ایفا می‌کند.

4

Zhang et al.

2025

این پژوهش به طراحی و اعتبارسنجی مقیاس سنجش استعفای نامحسوس در میان پرستاران پرداخته و آن را به‌عنوان ابزاری معتبر و کارآمد برای ارزیابی رفتارهای انفعالی کارکنان در محیط‌های بالینی و مدیریتی معرفی کرده است. این ابزار امکان شناسایی دقیق‌تر گرایش به این پدیده و تحلیل عوامل مؤثر بر آن را فراهم می‌کند و می‌تواند در مطالعات آینده و برنامه‌ریزی‌های مدیریتی به کار گرفته شود تا مداخلات هدفمند برای افزایش انگیزه و تعهد کارکنان طراحی گردد.

5

Bari

2025

این مطالعه نشان داد که عوامل سازمانی و محیطی، ازجمله محدودیت‌های ارتباطی، ضعف کانال‌های اطلاع‌رسانی و کمبود سازوکارهای حمایتی میان کارکنان، نقش درخور توجهی در شکل‌گیری گرایش به استعفای نامحسوس دارند. تحلیل یافته‌ها حاکی است که چنین محدودیت‌هایی توانایی کارکنان در تعامل مؤثر، هماهنگی با همکاران و بهره‌گیری از منابع سازمانی را کاهش می‌دهد و زمینه را برای کاهش انگیزه و تعهد شغلی فراهم می‌کند. پژوهشگران بر این نکته تأکید کردند که ایجاد کانال‌های ارتباطی شفاف و سازوکارهای حمایتی مؤثر میان کارکنان، می‌تواند ظرفیت تعامل و همکاری را افزایش دهد و مانع شکل‌گیری این رفتار شود.

6

Georgiadou et al.

2025

این مطالعه نشان داد که استعفای نامحسوس در یونان متأثر از شرایط نهادی خاص و تضاد میان انتظارات سنتی و روندهای نوین کاری شکل می‌گیرد. به‌طور مشخص، فشار برای افزایش ساعات کاری و پایبندی به الگوهای سنتی محیط کار، در تضاد با جریان‌های جهانی مانند تأکید بر تعادل کار _ زندگی و کاهش ساعات کاری قرار دارد. تحلیل یافته‌ها نشان می‌دهد که این تضاد نهادی می‌تواند انگیزۀ کارکنان برای مشارکت فعال در وظایف سازمانی را محدود کند و زمینه را برای شکل‌گیری رفتارهای انفعالی فراهم سازد. پژوهشگران بر اهمیت اصلاح سیاست‌ها و هماهنگی انتظارات سازمانی با نیازهای کارکنان برای کاهش شدت این رفتار تأکید کردند.

7

Xueyun et al.

2025

این پژوهش نشان داد که کمبود انگیزه و ضعف سازوکارهای تشویقی و رهبری ناکارآمد، ازجمله عوامل مهمی هستند که می‌توانند به شکل‌گیری استعفای نامحسوس در سازمان منجر شوند. تحلیل یافته‌ها بیانگر آن است که ارتقای سیاست‌های پاداش‌دهی مناسب و تقویت مهارت‌های رهبری در میان مدیران می‌تواند تأثیر این عوامل را کاهش دهد و زمینۀ مشارکت فعال‌تر کارکنان را فراهم کند. پژوهشگران همچنین تأکید کردند که نرخ زیاد گرایش به این رفتار واکنشی، می‌تواند ظرفیت عملکرد سازمانی را تحت‌فشار قرار دهد که نشان‌دهندۀ اهمیت اقدامات مدیریتی پیشگیرانه و تقویت انگیزۀ کارکنان برای حفظ تعهد و مشارکت در محیط کاری است.

8

Karadas & Çevik

2025

این مطالعه یک مقیاس سنجش سطح استعفای نامحسوس را در میان کارکنان حوزۀ سلامت در ترکیه طراحی و اعتبارسنجی کرده است. تحلیل یافته‌ها نشان می‌دهد که این ابزار می‌تواند به شناسایی دقیق‌تر گرایش‌های انفعالی کارکنان و عوامل زمینه‌ساز آن‌ها کمک کند و امکان برنامه‌ریزی‌های مدیریتی هدفمند را برای کاهش رفتارهای انفعالی فراهم سازد. پژوهشگران تأکید کرده‌اند که استفاده از چنین ابزارهایی می‌تواند درک سازمان‌ها از پویایی‌های داخلی کارکنان و نیازهای حمایتی آن‌ها را بهبود بخشد و راهکارهای موثرتری برای افزایش تعهد و مشارکت فعال ارائه دهد.

9

Gün et al.

2025

این مطالعه نشان می‌دهد که فرسودگی ‎‌شغلی به‌طور چشمگیری با گرایش کارکنان به استعفای نامحسوس مرتبط است. تحلیل یافته‌ها حاکی‌ازآن است که فشارهای روانی و خستگی مزمن ناشی از محیط کاری می‌تواند انگیزه و تعهد کارکنان را کاهش دهد و زمینۀ شکل‌گیری رفتارهای انفعالی را فراهم کند. پژوهشگران بر این نکته تأکید دارند که مدیران باید سیاست‌ها و استراتژی‌های مؤثر برای کاهش فرسودگی شغلی، ازجمله بهبود شرایط کاری، حمایت روانی و توزیع متعادل وظایف را طراحی و اجرا کنند تا ظرفیت مشارکت فعال کارکنان حفظ شود و شدت این رفتار واکنشی کاهش یابد.

10

Karalinç

2024

این مطالعه نشان داد که کاهش انگیزه و تعهد کارکنان، به‌ویژه ناشی از فشارهای شغلی و ناکارآمدی سازوکارهای مدیریتی، عوامل مؤثر اصلی در شکل‌گیری استعفای نامحسوس هستند. تحلیل یافته‌ها حاکی است که این رفتار انفعالی به کاهش عملکرد شغلی کارکنان منجر می‌شود و بر کیفیت و کارایی فعالیت‌های سازمانی را تأثیر می‌گذارد. پژوهشگران تأکید کردند که ایجاد سیاست‌ها و مداخلات مدیریتی مناسب برای تقویت انگیزه و تعهد کارکنان، نقش کلیدی در کاهش اثرات منفی این پدیده بر عملکرد دارد.

11

Galanis et al.

2024

این مطالعه نشان داد که وجود قلدری و رفتارهای سایشی در محیط ‎‌کار، به‌عنوان عامل مؤثر، زمینه‌ساز شکل‌گیری استعفای نامحسوس کارکنان است. تحلیل یافته‌ها حاکی است که تجربۀ فشار روانی ناشی از قلدری، انگیزه و تعهد کارکنان را کاهش می‌دهد و آن‌ها را به رفتارهای انفعالی و کاهش مشارکت فعال در وظایف سازمانی سوق می‌دهد. این پژوهش تأکید می‌کند که مدیریت مؤثر رفتارهای نامطلوب و ایجاد محیط کاری حمایتی، نقش کلیدی در پیشگیری از کناره‎‌گیری پنهان و حفظ عملکرد کارکنان دارد.

12

 Thu Trang & Thu Trang

2024

این مطالعه نشان داد که فرسودگی‎‌ شغلی به‌عنوان عامل مؤثر، گرایش کارکنان به استعفای نامحسوس را تقویت می‌کند. تحلیل یافته‌ها بیانگر آن است که کارکنانی که با فشارها و خستگی‌های شغلی مزمن مواجه هستند، انگیزه و تعهد کمتری برای مشارکت فعال در وظایف سازمانی دارند. همچنین، ویژگی فردی خوش‌بینی به‌عنوان عامل میانجی می‌تواند اثر منفی فرسودگی شغلی را بر گرایش به این پدیده کاهش دهد. این نتایج نشان می‌دهد که تقویت منابع روان‌شناختی مثبت و مهارت‌های مقابله‌ای می‌تواند کارکنان را در حفظ انگیزه و تعهد شغلی یاری کند و شدت رفتارهای انفعالی را کاهش دهد.

13

Roy et al.

2024

این مطالعه نشان داد که رهبری تحول‌آفرین به‌عنوان عامل مدیریتی مؤثر، می‌تواند گرایش کارکنان به استعفای‎‌نامحسوس را کاهش دهد. تحلیل یافته‌ها حاکی است که سبک رهبری که بر الهام‌بخشی، توانمندسازی و ارتقای انگیزۀ کارکنان تأکید دارد، سطح تعهد و مشارکت فعال کارکنان را تقویت می‌کند و رفتارهای انفعالی و کاهش انگیزه را محدود می‌سازد. این نتایج نشان می‌دهد که اتخاذ سبک‌های رهبری تحول‌آفرین می‌تواند به‌عنوان یک مداخله مدیریتی مؤثر برای کاهش این پدیده و بهبود عملکرد سازمانی به کار گرفته شود.

14

Pevec

2023

این مطالعه نشان داد که عوامل متعددی ازجمله نارضایتی‎‌شغلی، کیفیت ‎کم تعاملات با همکاران و سرپرستان، محدودیت فرصت‌های ارتقا، ناکارآمدی فرهنگ ‎‌سازمانی و نظام پاداش‌دهی نامتناسب، به‌عنوان محرک‌های اصلی در شکل‌گیری استعفای نامحسوس نقش دارند. تحلیل یافته‌ها حاکی است که این مجموعۀ عوامل توانایی کارکنان را برای مشارکت فعال و ایفای نقش‌های پیشرو در سازمان محدود می‌کند و زمینه را برای کاهش انگیزه و تعهد شغلی فراهم می‌سازد. این پژوهش تأکید می‌کند که اصلاح سیاست‌ها و سازوکارهای مدیریتی مرتبط با این عوامل، می‌تواند شدت گرایش به رفتارهای انفعالی و کناره‎‌گیری خاموش را کاهش دهد.

 

 

با مرور یافته‌های پژوهش‎‌های پیشین، می‌توان تصویری جامع از پدیدۀ استعفای نامحسوس ترسیم کرد و نشان داد که این رفتار، ناشی از مجموعه‌ای از عوامل فردی، سازمانی و محیطی است که انگیزه، تعهد و مشارکت فعال کارکنان را محدود می‌کند. بررسی سیستماتیک این مطالعات، علاوه‌بر تقویت خلاً نظری ادبیات مربوط به منابع انسانی با رویکردی نظام‌مند، بینش‌های کاربردی و راهبردی ارزشمندی را در اختیار مدیران و تصمیم‌گیران قرار می‌دهد؛ تا بتوانند سیاست‌ها و سازوکارهای مدیریتی مؤثر برای پیشگیری و کاهش این رفتارهای انفعالی طراحی کنند. باوجود اهمیت زیاد این پدیده بر عملکرد نیروی کار، همچنان شکاف درخور توجهی در دانش موجود و مطالعات تجربی دربارۀ این مفهوم مدیریتی وجود دارد؛ بنابراین، ضروری است که پژوهش‌ها به‌طور عمیق و سیستماتیک عوامل زمینه‌ساز آن را تحلیل کنند و راهکارهای مدیریتی مبتنی بر شواهد ارائه دهند.

روش‎‌شناسی پژوهش

هدف این پژوهش، تدوین الگوی عوامل مؤثر بر استعفای نامحسوس کارکنان است. برای دستیابی به این هدف، ابتدا از مرور نظام‌مند ادبیات با رویکرد فراترکیب[25]، برای بررسی سیستماتیک مطالعات مرتبط با این پدیده استفاده شد. سپس، برای کدگذاری و مقوله‌بندی یافته‌ها و استخراج مدل مفهومی، از روش «تحلیل تماتیک[26]» بهره گرفته ‎‌شد. میدان پژوهش شامل کلیۀ مطالعات مرتبط با موضوع مدنظر بوده است. به‌منظور تحقق هدف پژوهش از روش هفت‌مرحله‎‌ای سندلوسکی و باروسو (Sandelowski & Barroso, 2006) استفاده شد که یکی از پرکاربردترین روش‎‌های مرور سیستماتیک و به شرح زیر است:

گام اول: تنظیم سؤال پژوهش

در گام آغازین فرایند فراترکیب، تدوین پرسش‌های سنتزپژوهشی به‌منظور ترسیم ساختار مفهومی کلی تحقیق صورت گرفت. برای تنظیم سؤال پژوهش از پارامترهای مختلفی استفاده شد که در جدول (2) ارائه شده است:

جدول2- پارامترهای فراترکیب به همراه مؤلفه‎‌های آن

Table 2- Key Analytical Parameters of the Meta-synthesis

مؤلفه‎‌ها

پارامترهای استفاده‌شده در سؤال پژوهش

What?

چه چیزی؟

عوامل مؤثر بر استعفای نامحسوس کدام‌اند؟

Who?

(جامعۀ مطالعه‌شده)

 به‌منظور ارتقای اعتبار علمی پژوهش، اطمینان از کیفیت منابع مرورشده و نیز تمرکز بر تازه‌ترین مباحث مطرح در جامعۀ علمی، از مقالات علمی _ پژوهشی و پایان‎‌نامه‎‌های تائیدشدۀ دانشگاه‎‌ها استفاده شد.

When?

(محدودیت زمانی)

محدودیت زمانی وجود ندارد.

How?

(چگونگی روش)

روش‎‌های کیفی، کمّی و ترکیبی.

گام دوم: جست‌وجوی نظام‎‌مند (غربال‌گری)

در این مرحله، فرایند جست‌وجوی نظام‌مند با تمرکز بر مقالات منتشرشده در نشریات علمی معتبر انجام گرفت. مرور نظام‌مند پیشینه، به‌منزلۀ فرایندی جامع و هدفمند، به شناسایی، ترکیب و تلفیق انتقادی مطالعات پیشین دربارۀ این موضوع پرداخت و ازطریق تحلیل ساختاریافتۀ منابع، بنیانی علمی برای تولید دانش معتبر فراهم ‌آورد (Tölkes, 2018). پس از تعریف پرسش‎‌های پژوهش، نوع مطالعات و معیارهای انتخاب، بازبینی جامعی در ادبیات صورت گرفت. به‌منظور جست‌وجو از پایگاه‎‌های داده استفاده شد که در جدول (3) مشاهده می‌شود.

جدول3- پایگاه‎‌های علمی موردجست‌وجو

Table 3- Scientific Databases Searched

ردیف

پایگاه‎‌های فارسی

پایگاه‎‌های لاتین

1

پایگاه مجلات ایران (مگ ایران)

Scopus

2

پایگاه مرکز اطلاعات علمی جهاد دانشگاهی (SID)

ScienceDirect

3

پایگاه مجلات تخصصی نور (نورمگز)

Google Scholar (as supplementary search tool)

4

پرتال جامع علوم انسانی

Web of Science (WoS)

5

گنج پایان‌نامه‌های ایران (گنج ایرانداک)

ProQuest

واژگان کلیدی استخراج‌شده و مرتبط با موضوع مطالعه، در جدول (4) به‌صورت سازمان‌یافته ارائه شده‌ است..

جدول 4- واژگان کلیدی موردجست‌وجو

Table 4- Keywords and Search Terms Applied

ردیف

فارسی

لاتین

1

استعفای نامحسوس کارکنان

Employees Silent Resignation

2

ترک بی‎‌سروصدای کارکنان

Quiet Quitting Employees

3

عوامل مؤثر/ استعفای نامحسوس

Influential Factors/ Silent Resignation

گام سوم: بررسی صلاحیت

در این مرحله، صلاحیت مقالات به‌منظور تطابق با مقیاس برنامۀ «مهارت‎‌های ارزیابی‎‌حیاتی[27]» ارزیابی شد. در این مطالعه، مقالاتی موردنیاز بودند که به‌وضوح مفهوم استعفای نامحسوس را تشریح کرده یود‌ند. به دلیل بدیع‌بودن موضوع مدنظر در داخل ایران، این مقوله در مطالعات داخلی مسکوت مانده و از هیچ‌یک از پایگاه‎‌های ذکرشده، هیچ پژوهشی یافت نشد. به تعداد 202 منبع به زبان انگلیسی شناسایی شد که براساس معیارهای هشت‎‌گانۀ پذیرش مطالعات، مجموعاً 132 مطالعه حذف گردید. معیارهای انتخاب در جدول (5) مشاهده می‌شود.

جدول5- معیارهای پذیرش و عدم‌پذیرش مطالعات بررسی‌شده

Table 5- Inclusion and Exclusion Criteria of the Selected Studies

ردیف

معیار

معیارهای پذیرش

معیارهای عدم پذیرش

1

محتوا

مطالعات در موضوعات استعفای نامحسوس کارکنان

منابعی که شاخص‎‌های اشاره‎‌شده و کیفیت لازم را نداشته باشند

2

زبان

انگلیسی و فارسی

زبان‎‌های دیگر

3

تاریخ

محدودیتی وجود ندارد

----------

4

نوع مطالعات

مقالات علمی _ پژوهشی و پایان‎‌نامه‎‌ها

کتب، گزارش‎‌ها، وبلاگ‎‌ها، مقالات کنفرانسی

5

روش‎‌شناسی

کیفی، کمّی، آمیخته

تحقیقات آزمایشی و غیرعلمی

6

محدودۀ جغرافیایی

تمام کشور ها

----------

7

حوزۀ مطالعه

حوزۀ مدیریت منابع انسانی

سایر موراد غیرمرتبط به شاخص‎‌های نام‎‌برده

8

دسترسی

دسترسی به تمام متن

عدم‌دسترسی به تمام متن

ارزیابی اعتبار و تعیین صلاحیت منابع بررسی‌شده در پژوهش، براساس مقیاس CASP انجام شد؛ بر این اساس، هر مطالعه ازنظر وضوح اهداف پژوهش، انسجام روش‌شناسی، طراحی پژوهش، روش نمونه‌برداری، جمع‌آوری داده‌ها، انعکاس‌پذیری، ملاحظات اخلاقی، دقت تجزیه‌وتحلیل داده‌ها، شفافیت یافته‌ها و ارزش پژوهش بررسی شد. به هر مطالعه امتیاز کمّی اختصاص داده شد و مجموع امتیازات برای تعیین اعتبار منابع محاسبه شد. مطالعاتی که امتیاز آن‌ها کمتر از ۳۰ بود، به دلیل عدم‌تکمیل معیار کسپ، از مجموعۀ پژوهش حذف شدند. نمونه‌ای از نتایج ارزیابی منابع در جدول (۶) ارائه شده است.

جدول 6- بررسی کیفیت پژوهش‎‌ها با استفاده از برنامة مهارت‎‌های ارزیابی حیاتی

Table 6- Quality Assessment of the Selected Studies Using the CASP Checklist

ردیف

مطالعه

اهداف پژوهش

منطق روش

طرح پژوهش

نمونه‌برداری

جمع‌آوری داده ها

انعکاس‎‌پذیری

ملاحظات اخلاقی

دقت و تحلیل

بیان روشن یافته ها

ارزش پژوهش

جمع

1

Predicting Quiet Quitting: Machine Learning Insights into Silent Resignation in Healthcare Industry

5

4

4

4

4

5

5

5

5

5

46

برای انتخاب مطالعات برای غربال‌گری و ورود به مرور سیستماتیک، از چارچوب پریسما[28] استفاده شد.

شکل1- فرایند پریسما برای جریان اطلاعات ازطریق مراحل مختلف به مرور سیستماتیک

Figure 1- PRISMA Flow Diagram of Information through the Different Phases of the Systematic Review

مقالات قابل‌تحلیل منتخب، به دلیل جدی بودن موضوع، غالباً در سه سال اخیر به چاپ رسیده‌اند. شایان ذکر است که مقالات سال 2025 مربوط به چهارماهۀ اول این سال است. این روند در نمودار (1) مشاهده می‌شود.

باوجود اینکه پیشینه‌های مفهومی مرتبط با این پدیده در دهه‌های گذشته توجه پژوهشگران بسیاری را به خود جلب کرده، بااین‌حال به دلیل «عدم انطباق با واژگان کلیدی جست‌وجوشده در این پژوهش»، وارد فرایند تحلیل و بررسی نظام‌مند نشده‌ است. به عبارت دیگر، تنها منابعی وارد مطالعۀ نهایی شده‌اند که براساس واژگان کلیدی «استعفای نامحسوس» و «خروج بی‌سروصدا» شناسایی و پس از غربال‌گری معیارمحور، وارد تحلیل گردیده‌اند؛ بر این اساس، منابع بررسی‌شده در این پژوهش محدود به مقالات منتشرشده از زمان شکل‌گیری رسمی این اصطلاح در ادبیات علمی مدیریت تا سال جاری، یعنی دورۀ زمانی ۲۰۲۲ تا ۲۰۲۵، است.

نمودار 1- مقایسۀ مقالات منتخب نهایی برحسب سال انتشار

Graph 1- Comparison of Final Selected Studies by Publication Year

 گام چهارم: استخراج اطلاعات از پژوهش‎‌ها

در این مرحله اطلاعات پژوهش‎‌ها با استفاده از نرم‌افزار MAXQDA2024 استخراج شد و به جداول مربوط انتقال پیدا کرد. بدین صورت که ابتدا عوامل مؤثر بر استعفای نامحسوس کارکنان به همراه نام پژوهشگر(ها) و سال انتشار استخراج  شد که چند نمونه از آن به دلیل لحاظ تعداد کلمات مجاز در مقاله، به طور خلاصه در جدول (7) ارائه شده است.

جدول 7- نمونه‎‌ای از کدهای اولیۀ استخراج‌شده از منابع استفاده‌شده در پژوهش

Table 7- Sample of Initial Codes Extracted from the Sources Used in the Study

ردیف

پژوهشگر(ها)

عوامل مؤثر بر استعفای نامحسوس

1

 Karadas & Çevik (2025)

افزایش بار کاری بدون افزایش دستمزد، ناکارآمدی نظام حقوق و دستمزد، کاهش همدلی در محیط کار، کاهش درگیری شغلی، کاهش رضایت شغلی و تعهد عاطفی، نبود حس قدردانی، فرسودگی و نارضایتی شغلی، تأثیر ویژگی‌های جمعیت‌شناختی.

2

Georgiadou et al. (2025)

ساختارهای سنتی مبتنی بر روابط شخصی، پیچیدگی نهادی و چندگانگی ساختاری، ساعات کاری بیش از حد، وفاداری‌های شخصی به‌جای ساختار رسمی، تضاد بین روندهای جهانی و الزامات محلی.

....

.......................

............................................

69

Moisoglou et al. (2024)

محیط کار ناسالم و بدون حمایت، کمبود نیرو و منابع، عدم‌مشارکت کارکنان در تصمیم‌گیری، نبود تعادل کار و زندگی، کاهش درگیری و رضایت شغلی، شایستگی کم مدیران.

70

Zhang et al.

 (2025)

فرسودگی شغلی، تأثیر تفاوت‌های فرهنگی، بی‌انگیزگی، فاصله‌گیری عاطفی، فرصت‌های محدود رشد شغلی، توزیع ناعادلانۀ کار، ضعف در شمول ابعاد انگیزشی در ابزار سنجش.

گام پنجم: تجزیه‌وتحلیل و ترکیب یافته‎‌های کیفی

در این مرحله، تحلیل یکپارچۀ یافته‌ها انجام شد تا تفسیر جدیدی از داده‌های استخراج‌شده ارائه شود. مضامین اولیۀ استخراج‌شده در مرحلۀ قبل، که هریک نمایانگر یک مفهوم اصلی بودند، براساس شباهت‌های موضوعی دسته‌بندی شد و مضامین فرعی و مؤلفه‌های سازمان‌دهنده شکل گرفت. براساس تحلیل‌های صورت‌گرفته با استفاده از روش تحلیل مضمون، از میان ۷۰ منبع نهایی و ۴۸۵ مفهوم اولیۀ استخراج‌شده توسط نرم‌افزار MAXQDA2024، مضامین اولیه به ۷۲ مضمون پایه و ۲۰ مضمون سازمان‌دهنده طبقه‌بندی شدند که در چهار مضمون فراگیر خوشه‌بندی نهایی انجام شد.

گام ششم: کنترل کیفیت (روایی و پایایی فراترکیب)

  1. روایی و اعتبار مطالعات

برای سنجش روایی در روش فراترکیب، از دو معیار نظر سندلوسکی (Sandelowski & Barroso, 2006) و باروسو و روش CASP استفاده شده است. مطابق به نظر سندلوسکو و باروسو سه ‎‌نوع روایی در نظر گرفته شد.

الف: روایی توصیفی

در این پژوهش برای روایی توصیفی، سعی شده است تا جای ممکن بیشترین تعداد مقاله‎‌های مرتبط شناسایی و گردآوری شود.

ب: روایی تفسیری

برای روایی تفسیری نیز به این صورت عمل شد که از دو نفر پژوهشگر به‌عنوان کدگذار و مفسر استفاده شد و در جلسات هماهنگی، توافق نهایی دربارۀ کدهای استفاده‌شده به دست آمد.

ج: روایی نظری

درنهایت، به‌منظور تأمین روایی نظری، تلاش بر این بوده است که پژوهش‌هایی با اعتبار علمی زیاد و معتبر در منابع استفاده شوند. کسپ مخفف (برنامۀ مهارت‌های ارزیابی حیاتی) به‌عنوان ابزاری معتبر برای ارزیابی کیفیت مطالعات اولیه استفاده شد. روش‌شناسی دقیق این ابزار در گام سوم به‌تفصیل شرح داده شد.

  1. روایی و اعتبار مدل پژوهش

برای انجام ارزیابی روایی محتوا[29]، از دو شیوه در قالب 1. نسبت روایی محتوا[30] برای سنجش ضرورت یا عدم‌ضرورت مقوله‎‌ها و 2. شاخص روایی محتوا[31] برای بررسی مرتبط یا نامرتبط بودن مقوله‎‌ها با پدیدۀ بررسی‌شده، استفاده شد. برای ارزیابی اعتبار محتوایی کدهای استخراجی از نسبت روایی محتوا استفاده شد. در این مرحله، ۲۰ نفر از خبرگان دانشگاهی به روش هدفمند انتخاب شدند (مشخصات آنان در جدول ۸ ارائه شده است). برای محاسبۀ نسبت روایی محتوا، مقوله‌های شناسایی‌شده در قالب پرسشنامه‌ای ارائه شد و از خبرگان خواسته شد تا هر مقوله را براساس سه طیف «ضروری»، «مفید ولی غیرضروری» و «غیرضروری» امتیازدهی کنند. داده‌های جمع‌آوری‌شده با استفاده از رابطۀ (۱) تحلیل شد و نتایج نهایی در جدول (۹) ارائه گردید.

جدول 8- مشخصات خبرگان برای انجام روایی پژوهش

Table 8- Characteristics of Experts for Conducting the Validity of the Study

خبرگان دانشگاهی (20 نفر)

مرتبۀ علمی

طبقه

استادیار

دانشیار

استاد

فراوانی

6

10

4

سابقۀ خدمت

طبقه

10-5 سال

بیشتر از 10 سال

فراوانی

15

5

جنسیت

طبقه

زن

مرد

فراوانی

2

18

 رابطۀ (1)

در این فرمول ne تعداد افرادی ا‎‌ست که به گزینۀ ضروری پاسخ داده‌اند. وN تعداد کل مشارکت‎‌کنندگان است. باتوجه‌به این موضوع که حداقل مقدار نسبت روایی محتوا برای نمونۀ 20نفری طبق جدول تصمیم‎‌گیری لاوشه[32] 42/0 است، در این مرحله مقادیر به‌دست‌آمده از محاسبات، در مقایسه با جدول لاوشه اعتبار محتوایی مدل پژوهش را تأبید کرد. برای تعیین شاخص روایی محتوا نیز، مقوله‎‌های شناسایی‎‌شده در قالب پرسشنامه‎‌ای تنظیم و از خبرگان خواسته شده است که هرکدام از آن‎‌ها را براساس طیفی چهارگزینه‎‌ای متشکل از «کاملاً مرتبط»، «مرتبط»، «نسبتاً مرتبط» و «غیرمرتبط» ارزیابی کنند. برای محاسبۀ این شاخص، مجموعۀ امتیازات کسب‌شده توسط هر مقوله در دو گزینۀ اول یعنی «کاملاً مرتبط» و «مرتبط»، بر تعداد کل مشارکت‎‌کنندگان تقسیم شد. همان‌گونه که در جدول (9) مشاهده می‌شود، شاخص روایی محتوایی که براساس رابطۀ (2) محاسبه شده است، برای تمامی مقوله‎‌های شناسایی‌شده، بیشتر از 79/0 بوده و بنابراین، تمامی مقوله‎‌ها تأیید شده‌اند.

رابطۀ (2)

CVI

که در رابطهN  تعداد کل خبرگان و Nb تعداد خبرگانی است که به گویه نمرۀ 1 و 2 داده‌اند.

جدول 9- نتایج بررسی روایی محتوایی پژوهش برای عوامل مؤثر بر استعفای نامحسوس

Table 9- Results of Content Validity Assessment of the Study for Influential Factors to Silent Resignation

تم فراگیر

تم سازمان‎‌دهنده

ردیف

تم پایه

مقدار CVR

نتیجه

مقدار CVI

نتیجه

عوامل فردی

ویژگی‎‌های شخصیتی_اخلاقی

1

بی‌توجهی به عزت‎‌نفس و غنای درونی

50/0

تأیید

00/1

تأیید

2

تعهد کاری کم

80/0

تأیید

95/0

تأیید

..............

..............

....

.....................

.....

.....

......

......

عوامل فراسازمانی

تحولات تکنولوژیک

71

آگاهی از تهدید به‌وسیلۀ فناوری هوشمند

90/0

تأیید

90/0

تأیید

72

اضطراب ناشی از انقلاب هوش مصنوعی

70/0

تأیید

85/0

تأیید

  1. پایایی مدل پژوهش

برای سنجش پایایی مدل طراحی‌شده، از شاخص کاپای کوهن استفاده شده است؛ به‌این‌ترتیب که یک دانش‎‌آموختۀ دکتری مدیریت (به‌عنوان شخص خبره)، بدون اطلاع از نحوۀ ادغام کدها و مفاهیم استخراج‎‌شدۀ پژوهشگران، اقدام به کدگذاری و خوشه‎‌بندی مفاهیم کرده است. سپس نتایج این کدگذاری با کدگذاری پژوهشگران مقایسه شده ‎‌است. همان‌طوری که در جدول (10) مشاهده می‎‌شود، پژوهشگران برای عوامل مؤثر استعفای نامحسوس 20 تم سازمان‎‌دهنده و شخص خبره 19 تم ایجاد کرده‌اند که از این تعداد 18 کد مشترک است. نحوۀ محاسبۀ این شاخص به‌صورت رابطۀ (3) است. طبق محاسبات انجام‌شده، مقدار شاخص کاپا برابر است با 85/0 که باتوجه‌به جدول (11) در سطح توافق عالی قرار می‎‌گیرد.

 

رابطۀ (3)                                                                                                      توافقات مشاهده‎‌شده

 توافقات شانسی x xx

مقدار شاخص کاپا (K)

جدول10- محاسبۀ شاخص پایایی در روش فراترکیب

Table 10- Reliability Index Calculation in the Meta-Synthesis Method

نظر محقق

 

مجموع

خیر

بله

19

B=1

A=18

بله

نظر خبره

2

D= 0

C= 2

خیر

N=21

1

20

مجموع

 

محاسبات:                                                                                                                                   محاسبات:                                                                                        0/857  =    توافقات مشاهده‎‌شده

 توافقات شانسی x xx  =0/003

مقدار شاخص کاپا (K)  =     =    0/85       

جدول 11- وضعیت شاخص کاپا

Table 11- Kappa index status

مقدار عددی شاخص کاپا

وضعیت توافق

 

مقدار عددی شاخص کاپا

وضعیت توافق

کمتر از 0

ضعیف

 

6/0 – 41/0

مناسب

2/0 – 0

بی‌اهمیت

 

8/0- 61/0

معتبر

4/ 0 – 21/0

متوسط

 

1- 81/0

عالی

گام هفتم: ارائۀ یافته‎‌های پژوهش

در این مرحله از فراترکیب، یافته‎‌های حاصل از مراحل قبل ارائه شد. 70 مقالۀ انتخاب‎‌شده، بررسی شد و اطلاعات لازم براساس هدف اصلی این پژوهش که طراحی الگوی عوامل مؤثر بر استعفای نامحسوس است، شناسایی شد.

ترکیب یافته‎‌ها پس از اعمال نظر 5 تن از خبرگان دانشگاهی، به تعداد 485 کد باز (تم اولیه)، 72 مؤلفه (تم پایه)، 20 شاخص (تم سازمان‎‌دهنده) شناسایی شد که در 4 تم فراگیر دسته‎‌بندی و در جدول (12) ارائه شده است.

جدول 12- نتیجۀ تحلیل تماتیک عوامل مؤثر بر استعفای نامحسوس

Table 12- Thematic Analysis Results of Influential Factors to Silent Resignation

فراوانی تم اولیه

تم پایه

تم سازمان‎‌دهنده

تم فراگیر

6

بی‌توجهی به عزت‎‌نفس و غنای درونی

ویژگی‎‌های شخصیتی _ اخلاقی

فردی

6

تعهد کاری کم

5

گرایش به فردگرایی و خودمحوری

8

ضعف در نظام ارزشی اخلاق

7

تفاوت‌های نسلی و ورود نسل زد (Z) به محیط کار

وِیژگی‎‌های دموگرافیک

7

عدم‌تعادل بین تجربه، تحصیلات و منابع حمایتی

6

شکاف نسلی و انتظارات متفاوت

3

چالش‌های محیط کار برای زنان خانه‎‌دار

8

فرسودگی روانی

بیماری‎‌های جسمی _ روانی

3

بیماری‌های جسمی

5

ترس از سرخوردگی و استرس شغلی زیاد

22

کاهش رضایت شغلی

عوامل ادراکی _ نگرشی

22

افزایش فرسودگی شغلی

6

عدم‌ادراک از حمایت سازمانی

11

کاهش تعهد عاطفی سازمانی

9

احساس بی‌ارزشی شغلی و کاهش درگیری شغلی

9

کاهش انگیزۀ شغلی

7

تصویر ضعیف از سازمان و بدبینی سازمانی

5

قصد ترک شغل

2

عدم‌اعتقاد به شکوفایی خاموش

3

شکاف بین رفتار و خودادراکی

عوامل رفتار _ عملکردی

2

کاهش رفتار شهروندی سازمانی

4

تعارض کار و خانواده

مسائل شخصی- خانوادگی

4

عدم‌ارضای نیازهای بنیادی

3

ماندن اجباری در شغل

2

استرس اشتغال جانبی

2

ضعف در مدیریت تعاملات گروهی

روابط بین گروهی

گروهی

1

روحیۀ ضعیف در تیم

1

ناهماهنگی در تیم‌های مجازی

انسجام گروهی

1

ضعف در انسجام تیم

12

فشار ناشی از حجم کار زیاد و غیراصولی

عوامل شغلی

سازمانی

6

الزامات شغلی فراتر از ساعات کاری رسمی

7

بی‌ثباتی شغلی و کاهش منزلت شغلی

6

ناهماهنگی بین شغل و علاقۀ فردی

3

طراحی شغل نامناسب

7

کاهش اختیارات شغلی

عوامل ساختاری

12

سبک رهبری کنترل‎‌گرا و اقتدارگرا

8

ساختار سلسله‌مراتبی و مبتنی بر روابط شخصی

7

تمرکزگرایی در تصمیم‌گیری‎‌های سازمانی

4

شدت و سرعت زیاد کار

عوامل فرایندی

3

تغییرات مداوم غیرضروری در روندهای کاری

5

فرایندهای سازمانی خسته‌کننده

9

شرایط و محیط کاری نامطلوب

عوامل رفاهی- محیطی

4

بهزیستی و رفاه شغلی کم

11

بی‌عدالتی سازمانی

عوامل مدیریتی _ اجرایی

13

عدم‌تعادل کار_زندگی

16

ضعف در سیستم‌های منابع انسانی

4

سکوت سازمانی

15

ضعف مدیریتی

10

عدم هم‌راستایی فرهنگ سازمانی و کارکنان

عوامل فرهنگی _ جوی

8

آزار روانی در محیط کار (موبینگ و سایش اجتماعی)

15

محیط کاری ناسالم

15

ضعف در کانال‌های ارتباطی و شدت تعارض غیرمجاز

18

نبود حمایت و شفافیت سازمانی

برنامه‎‌های انگیزشی _ حمایتی

11

نادیده‌گرفتن مشارکت کارکنان و عدم‌قدردانی

14

نبود فرصت ارتقا و پیشرفت در مسیر شغلی

6

عدم‌امنیت شغلی

17

جبران خدمات ناکافی و عدم‌پاداش منصفانه

2

عدم‌تحقق وعده‌ها

3

ناهماهنگی اهداف فردی و سازمانی

سیاست‎‌های کلان سازمان

2

حقوق کمتر از سطح بازار

1

تأکید بیش از حد بر سود

2

معضلات اقتصادی و تورم زیاد

عوامل اقتصادی

فراسازمانی

2

بحران اقتصادی و دشواری در تغییر شغل

2

بی‌ثباتی محیط کار و ایجاد فضاهای هویتی آنلاین

تحولات اجتماعی جهانی

8

تغییرات سازمانی ناشی از همه‌گیری کرونا

3

تضاد بین روندهای جهانی و الزامات محلی

2

شتاب‌زدگی جامعۀ مدرن

3

فشارها و موانع نهادی

سیاست‌های حمایتی ملی

2

نبود حمایت قانونی و سیاست‌های حمایتی ملی

5

آگاهی از تهدید به‌وسیلۀ فناوری هوشمند

تحولات تکنولوژیک

2

اضطراب ناشی از انقلاب هوش مصنوعی

485

72

20

4

یافته‎‌های ارائه‎‌شده در جدول نشان می‌دهد که عوامل مؤثر بر استعفای نامحسوس کارکنان طیفی گسترده از سطوح فردی، گروهی، سازمانی و فراسازمانی را شامل می‌شود. بیشترین بسامد کدها به مقوله‌های مرتبط با عوامل ادراکی _ نگرشی و مدیریتی _ اجرایی تعلق داشت که بیانگر نقش پررنگ ادراکات شغلی، نگرش‌های فردی و سبک‌های مدیریتی در شکل‌گیری این پدیده است. همچنین، برجستگی مؤلفه‌هایی نظیر ضعف در نظام‌های منابع انسانی، فرسودگی شغلی، بی‌عدالتی سازمانی و ناسالم‌بودن محیط‌های کاری نشان می‌دهد که استعفای نامحسوس نه صرفاً واکنشی فردی، بلکه نتیجۀ تعامل پیچیدۀ میان ویژگی‌های فردی و بسترهای سازمانی است. علاوه‌براین، هرچند سهم عوامل فراسازمانی در مقایسه با سایر حوزه‌ها کمتر بود، اما موضوعاتی مانند فشارهای اقتصادی، تحولات فناورانه و تغییرات اجتماعی جهانی، اهمیت شرایط محیطی و کلان را در تبیین و پیش‌بینی این رفتار آشکار می‌سازد. این یافته‌ها نشان می‌دهد که استعفای نامحسوس پدیده‌ای چندسطحی و چندبعدی است که برای درک کامل آن باید هم‌زمان به ابعاد فردی، گروهی، سازمانی و فراسازمانی توجه شود.

مدل ‎‌نهایی پژوهش، از ترکیب عوامل به‌دست‌آمده از جداول فوق، در شکل (2) ارائه شده است.

شکل2- مدل مفهومی پژوهش

Fig 2- Conceptual model of the study

فرایند تحلیل داده‌های کیفی با اتکا به رویکرد مرور نظام‌مند به شیوۀ فراترکیب، ازطریق نرم‌افزار MAXQDA2024 انجام شد؛ در نتیجۀ این تحلیل، الگوی مفهومی عوامل مؤثر بر پدیدۀ استعفای نامحسوس استخراج گردید. شکل (3) نمایانگر خروجی تحلیل‌های صورت‌گرفته توسط این نرم‌افزار تخصصی است.

شکل3- خروجی نرم‌افزار مکس کیودا از نتیجۀ استخراج مؤلفه‎‌ها

Fig 3- MAXQDA Output of Extracted Components

بحث و بررسی

براساس یافته‎‌های پژوهش، عوامل مؤثر بر استعفای نامحسوس کارکنان در چهار بُعد فردی، گروهی، سازمانی و فراسازمانی شناسائی شدند. بُعد فراگیر فردی در شش تم (ویژگی‎‌های شخصیتی _ اخلاقی، ویژگی‎‌های دموگرافیک، عوامل ادراکی نگرشی، بیماری‎‌های جسمی _ روانی، عوامل رفتاری _ عملکردی و مسائل شخصی _ خانوادگی)، بُعد فراگیر گروهی در دو تم (روابط بین گروهی و انسجام گروهی)، بُعد فراگیر سازمانی در هشت تم (عوامل شغلی، عوامل ساختاری، عوامل فرایندی، عوامل رفاهی _ محیطی، عوامل مدیریتی _ اجرایی، عوامل فرهنگی _ جوی، برنامه‌های انگیزشی _ حمایتی و سیاست‎‌های کلان سازمان) و بُعد فراگیر فراسازمانی در چهار تم (عوامل اقتصادی، تحولات اجتماعی جهانی، سیاست‌های حمایتی ملی و تحولات تکنولوژیک) سازمان‎‌دهی شد.

باتوجه‌به نتایج به‌دست‌آمده و تحلیل و تفسیر عوامل مؤثر، می‌توان استنتاج نمود که استعفای نامحسوس کارکنان، پدیده‌ای چندبعدی و پیچیده است که تحت‌تأثیر هم‌زمان عوامل فردی، گروهی، سازمانی و فراسازمانی شکل می‌گیرد. عوامل فردی نه‌تنها رفتارهای کناره‌گیری را تقویت می‌کند، بلکه می‌تواند «اثرات دومینویی[33]» بر عملکرد تیم و تعاملات گروهی داشته باشد. هم‌زمان، ضعف در محیط کاری، کانال‌های ارتباطی ناکارآمد و شدت تعارض‌های غیرمجاز موجب تضعیف انگیزه و مشارکت کارکنان می‌شود و تثبیت فرهنگ کناره‌گیری نامحسوس را تسهیل می‌سازد؛ افزون بر این، ناکارآمدی برنامه‌های انگیزشی _ حمایتی و سبک‌های رهبری کنترل‌گرا و اقتدارگرایانه، ابعاد سازمانی و مدیریتی این پدیده را تقویت می‌کند. این تحلیل نشان می‌دهد که نگاه تک‌بعدی به عوامل مؤثر نمی‌تواند درک جامع و واقع‌بینانه‌ای از استعفای نامحسوس ارائه دهد و تنها با رویکردی یکپارچه و چندسطحی می‌توان ابعاد واقعی و عوامل گستردۀ این پدیده را در سازمان‌ها شناسایی و مدیریت کرد؛ در همین راستا، سیاست‌های مدیریتی باید بر پیشگیری و کاهش انگیزه‌های کناره‌گیری تمرکز کند؛ ازجمله طراحی برنامه‌های انگیزشی منسجم، ارتقای فرصت‌های رشد و توسعۀ حرفه‌ای، تقویت کانال‌های ارتباطی، توجه به تعادل کار _ زندگی و توسعۀ سبک‌های رهبری مشارکتی و اعتمادساز. این اقدامات نه‌تنها باعث افزایش رضایت و تعهد کارکنان می‌شود، بلکه توانایی سازمان را در مقابله با رفتارهای کناره‌گیری پنهان تقویت می‌کند و به ایجاد فرهنگ سازمانی حمایتگر و انگیزشی منجر می‌شود.

یافته‎‌های پژوهش حاکی‌ازآن است که ازجملۀ عوامل فردی، عوامل ادراکی _ نگرشی مانند کاهش رضایت شغلی، فرسودگی عاطفی و تضعیف تعهد عاطفی افراد به سازمان، نقش پررنگی در بروز پدیدۀ استعفای نامحسوس دارد. این یافته‎‌ها با نتایج پژوهش‎‌های (Suhendar et al., 2023; Karadas & Çevik, 2025; Xueyun et al., 2025; Kang et al., 2023; Kurniawan et al., 2024; Alami et al., 2024; Ratnatunga, 2022; Anand et al., 2024; Lu et al., 2023; Harris, 2025 ) نیز همسو است.

همچنان این یافته‎‌ها اثبات کردند که برنامه‎‌های انگیزشی _ حمایتی سازمان مانند کاهش فرصت ارتقا و پیشرفت در مسیر شغلی، جبران خدمات ناکافی، عدم‌پاداش منصفانه و نادیده‌گرفتن مشارکت کارکنان و نبود قدردانی نیز در شکل‎‌گیری پدیدۀ استعفای نامحسوس سهم ‎درخور توجهی را به خود اختصاص داده‌اند که این نتایج را یافته‎‌های پژوهش‎‌های علمی (Xueyun et al., 2025; Mathushan et al., 2025; Zhang, 2024; Bhatt et al., 2024) تقویت می‎کند.

به همین ترتیب، عوامل مدیریتی اجرایی مانند ضعف در سیستم‎‌های منابع انسانی، بی‎‌عدالتی و عدم‌تعادل بین کار _ زندگی شخصی کارکنان نیز در پیدایش پدیدۀ استعفای نامحسوس، نقش عمده‎‌ای ایفا می‎کند که این یافته‎‌ها با نتایج پژوهش‌های (Kang et al., 2023; Esen, 2023; Arvaniti et al., 2024; Joaquim et al., 2023; Aydin & Azizoğlu, 2022; Shah & Parekh, 2023; Barrett, 2024; Moisoglou et al., 2024; Drela, 2024; Nguyen & Vu, 2025; ) نیز همسو است.

همچنین این یافته‎‌ها حاکی‌ازآن است که سبک رهبری کنترل‎‌گرا و اقتدارگرای حاکم بر سازمان در بروز و پیدایش پدیدۀ استعفای نامحسوس از اهمیت برجسته‎‌ای برخوردار است که نتایج پژوهش‌های (Mahand & Caldwell, 2023; Kim & Sohn, 2024; Alami et al., 2024; Rugiubei & Cruceanu, 2024 ) نیز این یافته‎‌ها را تقویت و تأیید می‎کند.

یافته‌های پژوهش حاکی‌ازآن است که فشار ناشی از حجم کار سنگین و غیراصولی، عاملی اثرگذار در شکل‌گیری پدیدۀ استعفای نامحسوس به شمار می‌آید؛ چنانچه نتایج تحقیقات پیشین (Alami et al., 2024; Gılıç et al., 2025) نیز بر آن صحه گذاشته‌ است.

همچنین بررسی نتایج این پژوهش‌ نشان می‌دهد که وجود محیط کاری ناسالم، ضعف در کانال‌های ارتباطی و شدت تعارض‌ غیرمجاز، ازجمله عوامل کلیدی در شکل‌گیری پدیدۀ استعفای نامحسوس هستند؛ عواملی که به تضعیف تعاملات سازمانی انجامیده و براساس شواهد پژوهش‌های گذشته (Yıldız, 2023; Bulut et al., 2024; Corbin & Flenady, 2024; Cashion, 2024; Bhatt et al., 2024; Georgiadou et al., 2025; Katırcıoğlu, 2024; Arvaniti et al., 2024; Bari, 2025) نیز نقش آن‌ها در افزایش تمایل کارکنان به کناره‌گیری نامحسوس تأیید شده است.

هرچند در مطالعات پیشین نیز بر عوامل حاصل از یافته‎‌های این پژوهش به‌عنوان پیشایندهای استعفای نامحسوس کارکنان تأکید شده است، بااین‌حال، این عوامل به‌صورت منسجم، یکپارچه و چندبعدی در هیچ مطالعه‎‌ای بررسی نشده است؛ برای مثال، برخی پژوهشگران، چند عامل محدود را بدون دسته‎‌بندی تحت عوامل سازمان‎‌دهنده به‌صورت کلی بررسی کرده‌اند (Dilekçi et al., 2025; Nguyen & Vu, 2025; Gılıç et al., 2025; Pevec, 2023). بررسی پیشینۀ مرتبط با موضوع همچنین نشان می‌دهد که بسیاری از پژوهشگران تنها بر یک عامل مانند فرسودگی شغلی (Gün et al., 2025)، فرسودگی شغلی با نقش میانجی خوش‎‌بینی کارکنان (Thu Trang & Thu Trang, 2024)، نقش میانجی بالقوۀ فرسودگی شغلی در رابطۀ بین حمایت سازمانی و استعفای نامحسوس (Gün et al., 2024)؛ حمایت از نوآوری (Moisoglou et al., 2024)، قلدری در محل کار (Galanis et al., 2024) یا رهبری تحول‌آفرین (Roy et al., 2024) تمرکز کرده و به سایر عوامل مؤثر بر این پدیده توجه نکرده‌اند. هرچند بخشی از یافته‎‌های این مطالعه در مطالعات پیشین نیز مطرح شده است، در مطالعات پیشین به تمامی عوامل مرتبط با استعفای نامحسوس کارکنان به صورتی یکپارچه و در چارچوبی چندبعدی توجه شده است.

نتیجه‎‌ و پیشنهادها

باتوجه‌به اهمیت شناسایی عوامل تأثیرگذار بر پدیدۀ استعفای نامحسوس کارکنان که به‌عنوان یکی از چالش‌های مخرب در سازمان‌های مدرن شناخته می‌شود، باید توجه داشت که این پدیده می‌تواند هر سازمانی را در مسیر افول عملکردی و تضعیف سرمایۀ انسانی قرار دهد و مدیران را با مسائل پیچیده و چندلایه‌ای مواجه سازد (Kim & Sohn, 2024)؛ بنابراین، پدیدۀ مطالعه‌شده، موضوعی است که می‎‌بایست مطالعه و بررسی و عوامل مؤثر بر آن شناسایی شود (Pevec, 2023). در این راستا مطالعۀ حاضر به‌منظور شناسائی عوامل مؤثر بر استعفای نامحسوس کارکنان طراحی و اجرا شده است.

براساس یافته‌های پژوهش، امکان ارائۀ تحلیلی _ تفسیری و استنتاج‌های مدیریتی مرتبط با پدیدۀ استعفای نامحسوس فراهم می‌شود، به‌گونه‌ای‌که سازوکارها، پیامدها و راهکارهای مدیریت این پدیده به‌طور نظام‌مند تبیین شود. در این چارچوب می‌توان نتیجه گرفت که این واکنش رفتاری، پدیده‌ای چندبعدی و پیچیده است که تحت‌تأثیر هم‌زمان عوامل فردی، گروهی، سازمانی و محیطی شکل می‌گیرد و پیامدهایی فراتر از کاهش کمی بهره‌وری دارد. این پدیده می‌تواند به تضعیف سرمایۀ اجتماعی و روانی سازمان، کاهش انسجام و حس تعلق کارکنان، کاهش اعتماد متقابل و ایجاد شکاف میان اهداف فردی و سازمانی منجر شود؛ به‌طوری‌که تأثیرات آن نه‌تنها در عملکرد عملیاتی، بلکه در فرهنگ سازمانی و ظرفیت سازمان برای نوآوری و توسعۀ پایدار نیز آشکار می‌شود.

پژوهش حاضر با ارائۀ مدلی مبتنی بر داده‌های علمی و تحلیل فراترکیبی، برای نخستین بار عوامل مؤثر بر استعفای نامحسوس را به‌صورت یکپارچه و چندسطحی شناسایی کرده و سازوکارهای پیچیده و بین‌سطحی این پدیده را برجسته ساخته است. مطالعۀ حاضر شکاف‌های موجود در ادبیات مدیریت منابع انسانی را پر کرده و چارچوبی جامع برای تبیین و تحلیل عوامل پیش‌برندۀ این پدیدۀ مضر سازمانی فراهم می‌کند؛ در این راستا، پژوهش نشان می‌دهد که تنها توجه به یک سطح یا بُعد از عوامل مؤثر نمی‌تواند درک کاملی از این موضوع فراهم آورد، بلکه مدیریت موفق آن مستلزم نگاه تلفیقی، هم‌زمان به ابعاد فردی، گروهی، سازمانی و محیطی است.

 نتایج می‎‌تواند رهنمودهای کاربردی برای مدیران سازمان‎‌ها به دنبال داشته باشد. دسته‎‌بندی عوامل مختلف مؤثر بر این پدیده، آگاهی مدیران را از موضوع افزایش می‌دهد و درک روشنی از پیشایندهای موثر در بروز این رفتار سازمانی برای آنان ایجاد می‎‌کند. این نتایج بینش‌های ارزشمندی را برای کارکنان و نیز برای سازمان‌ها فراهم می‌کند تا بتوانند علل اساسی مؤثر بر بروز این پدیده را شناسایی کنند و راهکارهای مؤثری برای کاهش آن ارائه دهند. مدیران می‎‌توانند با شناخت عوامل کلیدی مؤثر بر کناره‎‌گیری پنهان کارکنان در سازمان، برای مدیریت این پدیده و پیشگیری از بروز آن، اقدامات لازم را فراهم آورند.

 در ادامه، برخی از پیشنهادهای مدیریتی برای پیشگیری و مقابله با این پدیده در محیط‌های کاری ارائه شده و درنهایت، مسیرهای پیشنهادی برای پژوهش‌های آینده ترسیم گردیده است.

  • براساس یافته‌های پژوهش که مشخص شد کاهش رضایت شغلی، فرسودگی روانی و کاهش تعهد عاطفی کارکنان نقش کلیدی در بروز استعفای نامحسوس دارد، پیشنهاد می‌شود مدیران سازمان‎‌ها برنامه‌های مراقبت از سلامت روان، مدیریت استرس، آموزش مهارت‌های مدیریت فردی و تعادل کار_ زندگی را برای کارکنان فراهم کنند تا انگیزه و تعهد آنها تقویت شود.
  • باتوجه‌به یافته‌ها که نشان داد، رفتارهای خودمحورانه، کاهش عزت‎‌نفس و تفاوت‌های نسلی می‌تواند زمینه‌ساز استعفای نامحسوس شود، پیشنهاد می‌شود مدیران، فرهنگ‎‌سازمانی حمایتی ایجاد کرده و فرصت‌های رشد شخصی و ارائۀ بازخورد مثبت را تقویت کنند تا حس تعلق و تعامل میان کارکنان افزایش یابد.
  • یافته‌های پژوهش نشان داد که ضعف در انسجام تیمی و ناکارآمدی روابط بین‌گروهی، انگیزه و مشارکت کارکنان را کاهش می‌دهد؛ بنابراین، پیشنهاد می‌شود تا مدیران با برنامه‌های تیم‌سازی، کارگاه‌های تعاملی و ایجاد فضای همکاری بین‌گروهی، انسجام و همبستگی تیم‌ها را ارتقا دهند.
  • باتوجه‌به یافته‌های پژوهش که فشار ناشی از حجم کار زیاد، عدم‌تعادل کار_ زندگی، ناکارآمدی سیستم‌های منابع انسانی و سبک‌های رهبری کنترل‌گرا زمینه‌ساز استعفای نامحسوس هستند، پیشنهاد می‌شود مدیران با بهبود طراحی شغل، بهینه‌سازی بار کاری، بازنگری در نظام پاداش و توسعۀ سبک‌های رهبری مشارکتی، انگیزه و تعهد کارکنان را افزایش دهند.
  • همچنین یافته‌ها نشان داد که ناکارآمدی کانال‌های ارتباطی و وجود محیط کاری ناسالم باعث کاهش تعاملات سازمانی و تقویت استعفای نامحسوس می‌شود؛ بنابراین، پیشنهاد می‌شود تا مدیران با ایجاد کانال‌های ارتباطی مؤثر، ارائۀ برنامه‌های بازخورد مستمر و بهبود شرایط فیزیکی محیط کار، محیط سازمانی سالم و حمایتگر ایجاد کنند.
  • باتوجه‌به اهمیت برنامه‌های انگیزشی_ حمایتی که در پژوهش مشخص شد، به مدیران پیشنهاد می‌شود تا فرصت‌های ارتقای شغلی، قدردانی از مشارکت کارکنان و ارائۀ جبران خدمات عادلانه را به‌صورت سیستماتیک پیاده‌سازی کنند تا انگیزه و وفاداری کارکنان تقویت شود.
  • یافته‌ها همچنین نشان داد که عوامل اقتصادی، تحولات اجتماعی و تکنولوژیک می‌تواند فشارهای بیرونی بر کارکنان ایجاد کند و احتمال استعفای نامحسوس را افزایش دهد؛ بر این اساس، پیشنهاد می‌شود تا مدیران با توسعۀ برنامه‌های اطلاع‌رسانی، توانمندسازی کارکنان برای مواجهه با تغییرات محیطی و هماهنگی با سیاست‌های حمایتی، ظرفیت سازمانی برای مقابله با این فشارها را ارتقا دهند.

مدیریت مؤثر این پدیده مستلزم رویکردی جامع برای بهبود شرایط کاری، تقویت تعاملات سازمانی و بهینه‌سازی شیوه‌های مدیریتی است. انجام پژوهش‌های تکمیلی و ارائۀ راهکارهای عملیاتی می‌تواند اثرات منفی ناشی از آن را کاهش دهد. در راستای گسترش و تعمیق این مطالعه، پیشنهاد می‌شود تا تحقیقات آینده به موارد زیر توجه کنند:

نخست اینکه، برای تقویت قابلیت اتکای نتایج به پژوهشگران آتی پیشنهاد می‎‌شود که با استفاده از رویکردهای کمّی و نمونه‌هایی متنوع‌ از انواع مختلف سازمان‎‌ها عوامل مؤثر بر این پدیده را بررسی کنند؛ دوم اینکه، باتوجه‌به احتمال تأثیر متغیرهای بیشتر بر استعفای نامحسوس، پژوهشگران باید دامنۀ عوامل بررسی‌شده را گسترش دهند؛ برای مثال، متغیرهایی مانند فرصت‌های ارتقا، تجربۀ دورکاری یا حمایت سازمانی ادراک‎‌شده ممکن است نقش چشمگیری در کاهش بروز استعفای نامحسوس کارکنان داشته باشد که پژوهش‎‌های دقیق و جامعی را در این زمینه می‎‌طلبد. همچنین پیشنهاد می‌شود که از روش‌های دقیق برای تدوین مقیاس‌های سنجش این پدیده استفاده شود؛ ازجمله بررسی روایی محتوائی، آزمون مقدماتی (پایلوت) و تحلیل عاملی تأییدی که با به‌کارگیری این مقیاس‎‌ها، اعتبار و پایایی ابزار سنجش استعفای نامحسوس افزایش می‌یابد و مبنایی قوی‌تر برای تحقیقات بعدی فراهم می‌شود. پیشنهاد می‌شود تا در مطالعات آتی از روش‌های مکملی چون مصاحبه‌های کیفی یا مطالعات مشاهده‌ای و پرسشنامه‎‌ای استفاده شود تا درک مشهودتری از عوامل مؤثر بر استعفای نامحسوس به شکل بومی‎‌شده در میان کارکنان به ‌دست آید.

محدودیت‎‌های پژوهش

این مطالعه با بهره‌گیری از روش فراترکیب به‌عنوان رویکردی نظام‌مند، تلفیقی و مبتنی بر تحلیل کیفی، تلاش کرده است تا با نگاهی جامع و عمیق به پیشینۀ پژوهشی، عوامل مؤثر بر پدیدۀ استعفای نامحسوس کارکنان را شناسایی و مدلی مفهومی در این زمینه تدوین کند. باتوجه‌به گسستگی مفهومی، ناهمگونی در چارچوب‌های نظری و پراکندگی رویکردهای مطالعات پیشین، استفاده از فراترکیب به‌عنوان روشی ترکیبی، فرصتی برای هم‌گرایی تحلیلی و استخراج مضامین مشترک فراهم کرده است؛ بااین‌وجود، پژوهش حاضر با محدودیت‌هایی نیز مواجه بوده است که می‌تواند در تفسیر و تعمیم نتایج، به آن توجه شود. نخست، دامنۀ زبانی پژوهش به مقالات منتشرشده صرفاً به زبان‌های فارسی و انگلیسی محدود بوده و از بررسی منابع علمی به زبان‌های دیگر صرف‌نظر شده است که این امر احتمال از دست رفتن برخی یافته‌ها یا دیدگاه‌های نوآورانه را افزایش می‌دهد؛ دوم، باتوجه‌به نوظهور بودن موضوع استعفای نامحسوس در ادبیات پژوهشی ایران و نبود پیشینۀ علمی بومی در این حوزه، پژوهشگران ناگزیر به صرف زمان و انرژی مضاعف برای استخراج، ترجمه و بومی‌سازی داده‌های مفهومی از متون بین‌المللی بوده‌اند. افزون بر این، محدودیت دسترسی به برخی پایگاه‌های علمی معتبر جهانی نیز می‌تواند به‌عنوان عاملی بالقوه در کاهش جامعیت جست‌وجوی مطالعات در نظر گرفته شود.

[1] Marx

[2] Alienation

[3] Taylor

[4] Herzberg

[5] Psychological contract

[6] Self-Determination Theory

[7][7] Psychological withdrawal

[8] Engagement/Disengagement

[9] Disengagement

[10] Contextual performance

[11] Employee’s silent resignation

[12] Hustle culture

[13] Silent

[14] Resignation

[15] Silent resignation

[16] Hustle culture

[17] Barrett

[18] Mathushan et al.

[19] Lutzker

[20] Organizational Withdrawal

[21] Work Withdrawal

[22] Psychological withdrawal

[23] Inner Resignation

[24] Quiet quitting

[25] Meta-synthesis

[26] Thematic Analysis

[27] Critical Appraisal Skills Program (CASP)

[28] Preferred Reporting Items for Systematic Reviews and Meta-Analyses (PRISMA)

[29] Content Validity

[30] Content Validity Raito (CVR)

[31] Content Validity Index (CVI)

[32] Lawshe

[33] Domino effect

* اثر دومینویی به واکنشی زنجیره‌ای گفته می‌شود که در آن رویداد اولیهای باعث وقوع سلسله‌ای از رویدادهای مرتبط می‌شود و تأثیرات بعدی را بر افراد، گروه‌ها یا سیستم‌ها ایجاد می‌کند.

 

Alami, R., Stachowicz-Stanusch, A., Agarwal, S., & Al Masaeid, T. (2024). Predicting quiet quitting: Machine learning insights into silent resignations in healthcare industry. Journal of Ecohumanism3(4), 3444-3462. https://doi.org/10.62754/joe.v3i4.3864
Anand, A., Doll, J., & Ray, P. (2024). Drowning in silence: A scale development and validation of quiet quitting and quiet firing. International Journal of Organizational Analysis32(4), 721-743. https://doi.org/10.1108/IJOA-01-2023-3600
Aydin, E., & Azizoğlu, Ö. (2022). A new term for an existing concept: Quiet quitting—a self-determination perspective. In International Congress on Critical Debates in Social Sciences, 285-295.  https://www.researchgate.net/publication/366530514
Barrett, J. R. (2024). Quiet Quitting: A Conceptualization, Scale Development and Validation [Master's thesis, Auburn University]. https://etd.auburn.edu/handle/10415/9497
Bari, M. W. (2025). From Quiet Quitting to Knowledge Hiding: Unraveling the Path through Employee Silence. Sciety. https://doi.org/10.21203/rs.3.rs-5867514/v1
Bulut, M. B., Tanrıverdi, O., Tekeli, M. R., Yıldızeli, N., Ünal, N. N., & Çolak, C. (2024). Unveiling the Hushed Rebellion! Exploring the concept of quiet quitting in the modern workplace: Development and validation of quiet quitting scale. Akademik Araştırmalar ve Çalışmalar Dergisi (AKAD)16(30), 198-223. https://doi.org/10.20990/kilisiibfakademik.1444762
Brown, L. R., McCray, P., Neal, J. L., & Caldwell-Serges, L. (2023). Corporate digital literacy mandates: Using SDT-based strategies to circumvent "quiet quitting" syndrome. International Journal of Advanced Corporate Learning16(2), 18-36. https://doi.org/10.3991/ijac.v16i2.35747
Bhatt, M., Tevatia, R., & Joshi, M. C. (2024). The whispered farewell: Understanding the phenomenon of quiet quitting and its organizational implication. International Journal of Innovation Studies8(1), 239-249. https://iji-studies.com/index.php/IJIS/article/view/87
Corbin, T. A., & Flenady, G. (2024). Quiet quitting as compensatory respect: Meaningful work, recognition, and the entrepreneurial ethic. Philosophy of Management23(4), 461-480. https://doi.org/10.1007/s40926-024-00320-4
Cashion, H. (2024). The Struggle for Work-Life Balance: Quiet Quitting as a Hyper-Individualized Tool of Neoliberal Resistance [Master's thesis, Arkansas University]. https://scholarworks.uark.edu/etd/5326
Deci, E. L., & Ryan, R. M. (2000). The" what" and" why" of goal pursuits: Human needs and the self-determination of behavior. Psychological Inquiry11(4), 227-268. https://doi.org/10.1207/S15327965PLI1104_01
Duda, J., & Drozdzynska, S. (2024). Mental health and well-being of it workers: Analysis of the 'quiet quitting' phenomenon. European Research Studies Journal27, 927-937. https://doi.org/10.35808/ersj/3756
Dilekçi, Ü., Kaya, A., & Çiçek, I. (2025). Occupational stress, burnout, and change fatigue as predictors of quiet quitting among teachers. Acta Psychologica254, 10481. https://doi.org/10.1016/j.actpsy.2025.104812
Drela, K. (2024). The quiet quitting phenomenon from a human capital management perspective. Zeszyty Naukowe. Organizacja i Zarządzanie/Politechnika Śląska. 199(1), 109-118. http://dx.doi.org/10.29119/1641-3466.2024.199.9
Esen, D. (2023). Quiet quitting in public institutions: A descriptive content analysis. International Journal of Contemporary Economics and Administrative Sciences, XIII(1), 296-326. https://doi.org/10.5281/zenodo.8428256
Formica, S., & Sfodera, F. (2022). The great resignation and quiet quitting paradigm shifts: An overview of current situation and future research directions. Journal of Hospitality Marketing & Management31(8), 899-907. https://doi.org/10.1080/19368623.2022.2136601
Gün, İ., Balsak, H., & Ayhan, F. (2024). Mediating effect of job burnout on the relationship between organisational support and quiet quitting in nurses. Journal of Advanced Nursing81(8), 4644-4652. https://doi.org/10.1111/jan.16599
Gün, İ., Kutun, F. Ç., & Söyük, S. (2025). Mediating effect of turnover intention on the relationship between job burnout and quiet quitting in nurses. Journal of Advanced Nursing, 81(10), 6569-6577. https://doi.org/10.1111/jan.16807
Georgiadou, A., Vezyridis, P., & Glaveli, N. (2025). You pretend to pay me; I pretend to work”: A multi‐level exploration of quiet quitting in the Greek context. Human Resource Management. 64(4), 923–941. https://doi.org/10.1002/hrm.22292
Galanis, P., Moisoglou, I., Katsiroumpa, A., Vraka, I., Siskou, O., Konstantakopoulou, O., & Kaitelidou, D. (2024). Moral resilience reduces levels of quiet quitting, job burnout, and turnover intention among nurses: Evidence in the post COVID-19 Era. Nursing Reports14(1), 254-266. https://doi.org/10.3390/nursrep14010020
Gılıç, F., Yücel, N. B., & İnandı, Y. (2025). Quiet quitting in career ladders: Teacher perspective. Pegem Journal of Education and Instruction15(1), 159-170. https://doi.org/10.47750/pegegog.15.01.15
Hanisch, K. A., & Hulin, C. L. (1990). Job attitudes and organizational withdrawal: An examination of retirement and other voluntary withdrawal behaviors. Journal of Vocational Behavior37(1), 60-78.  https://doi.org/10.1016/0001-8791(90)90007-O
Harrison, D. A. (2002). Meaning and measurement of work role withdrawal: Current controversies and future fallout from changing information technology. In M. Koslowsky, & M. Krausz, (Eds), Voluntary Employee Withdrawal and Inattendance: A Current Perspective (pp. 95-131). Springer US. https://link.springer.com/chapter/10.1007/978-1-4615-0599-0_5
Harris, L. C. (2025). Commitment and quiet quitting: A qualitative longitudinal study. Human Resource Management64(2), 565-582. https://doi.org/10.1002/hrm.22274
Hartner-Tiefenthaler, M. (2021). Supervisors’ power to deal with employees’ inner resignation: How perceived power of the organization and the supervisor relate to employees’ voluntary and enforced work behavior. European Management Journal39(2), 260-269. https://doi.org/10.1016/j.emj.2020.08.001
Joaquim, A. F. V. L., Figueiredo, P. C. N., Silva, V. R. C., & da Fonseca, C. N. (2023). Positive leadership and the quiet quitting movement in organizations. In Global Leadership Perspectives on Industry, Society, and Government in an Era of Uncertainty (pp. 19-34). Scientific Publishing. https://doi.org/10.4018/978-1-6684-8257-5.ch002
Kang, J., Kim, H., & Cho, O. H. (2023). Quiet quitting among healthcare professionals in hospital environments: a concept analysis and scoping review protocol. BMJ Open13(11), e077811.  https://bmjopen.bmj.com/content/13/11/e077811.full.pdf
Kahn, W. A. (1990). Psychological conditions of personal engagement and disengagement at work. Academy of Management Journal33(4), 692-724. https://www.jstor.org/stable/256287
Kim, K. T., & Sohn, Y. W. (2024). The impact of quiet quitting on turnover intentions in the era of digital transformation: The mediating roles of job satisfaction and affective commitment, and the moderating role of psychological safety. Systems12(11), 460. https://doi.org/10.3390/systems12110460
Karalinç, T. (2024). The effect of quiet quitting on job performance: A research on health sector employees. Üçüncü Sektör Sosyal Ekonomi Dergisi, 59(2), 1008-1024. http://doi.org/10.15659/3.sektor-sosyal-ekonomi.24.06.2395
Karadas, A., & Çevik, C. (2025). Psychometric analysis of the quiet quitting and quiet firing scale among Turkish healthcare professionals. Journal of Evaluation in Clinical Practice31(2), e14136.  http://doi.org/10.1111/jep.14136
Katırcıoğlu, E. (2024). Organisations surrounded by silence: evaluation of tourism and hospitality literature within employee silence, quiet quitting, and quiet firing. Journal of Tourismology10(1), 80-92. http://doi.org/10.26650/jot.2024.10.1.1427634
 Kurniawan, I. S., Yulianto, E., Hamid, H., Ardiyanto, F. D., Pamungkas, E. K., Alfikri, H. N., & Prasetyo, A. B. (2024). Mediating Emotional Exhaustion on the Effect of Workload on Quiet Quitting. Grenze International Journal of Engineering & Technology (GIJET)10(2), 2732–2739. https://thegrenze.com/pages/servej.php?association=GRENZE&fn=972.pdf&id=2988&issue=2&journal=GIJET&name=Mediating+Emotional+Exhaustion+on+the+Effect+ofWorkload+on+Quiet+Quitting&volume=10&year=2024&utm_source=chatgpt.com 
Lutzker, M. (1982). Max Weber and the analysis of modern bureaucratic organization: Notes toward a theory of appraisal. The American Archivist45(2), 119-130. https://doi.org/10.17723/aarc.45.2.n05v8735408776qh
Lestari, N. S., Zainal, V. R., Chan, S., & Nawangsari, L. C. (2024). Impact of career development, job insecurity, and tech awareness on the quiet quitting of hospitality employees in Indonesia. Problems and Perspectives in Management22(3), 427-439. http://doi.org/10.21511/ppm.22(3).2024.33
Lu, M., Al Mamun, A., Chen, X., Yang, Q., & Masukujjaman, M. (2023). Quiet quitting during COVID-19: The role of psychological empowerment. Humanities and Social Sciences Communications10(1), 1-16. https://doi.org/10.1057/s41599-023-02012-2
Mahand, T., & Caldwell, C. (2023). Quiet quitting–causes and opportunities. Business and Management Research, 12(1), 9-19. http://doi.org/10.5430/bmr.v12n1p9
Marx, K. (2016). Economic and philosophic manuscripts of 1844. In Social Theory re-Wired (pp. 152-158). Routledge. http://doi.org/10.4324/9781315775357-17
Mausner, B., & Snyderman, B. B. (1993). The Motivation to Work. Transaction Publishers. https://books.google.com/books/about/The_Motivation_to_Work.html?id=KYhB-B6kfSMC
Moisoglou, I., Katsiroumpa, A., Prasini, I., Gallos, P., Kalogeropoulou, M., & Galanis, P. (2024). Innovation support reduces quiet quitting and improves innovative behavior and innovation outputs among nurses in Greece. Nursing Reports14(4), 2618-2628. https://doi.org/10.3390/nursrep14040193
Mathushan, P., Opatha, H. H. D. N. P., & Kengatharan, N. (2025). Is quiet quitting real? Evidence from a developing country. Sri Lankan Journal of Human Resource Management15(01), 52-65. https://www.researchgate.net/publication/387540599
Nguyen, H. T., & Vu, M. H. (2025). Quiet Quitting: Insights from Generation Z workers in Vietnam. International Journal of Scientific Research and Management (IJSRM)13(01), 8267-8282.  https://doi.org/10.18535/ijsrm/v13i01.em08
Pevec, N. (2023). The concept of identifying factors of quiet quitting in organizations: An integrative literature review. Izzivi Prihodnosti, 8(2), 128–147. https://www.researchgate.net/publication/371789545_ 
Ratnatunga, J. (2022). Quiet quitting: The silent challenge of performance management. Journal of Applied Management Accounting Research20(2), 13-20. https://www.researchgate.net/publication/368273479
Roy, I., Islam, R., & Sarwar, S. (2024). Impacts of transformational leadership on quiet quitting and cyberloafing: Exploring the role of emotional stability and work stress. International Journal of Latest Research in Engineering and Management8(5), 10-24. https://doi.org/10.56581/ijlrem.8.5.10-24
Rugiubei, R., & Cruceanu, S. (2024). The management of organizational culture in the quiet quitting phenomenon in Romanian companies. Management Dynamics in the Knowledge Economy12(4), 354-370. https://doi.org/10.2478/mdke-2024-0021
Sandelowski, M., & Barroso, J. (2006). Handbook for Synthesizing Qualitative Research. Springer publishing company.
Shah, D., & Parekh, M. (2023). Understanding work-life balance: An analysis of quiet quitting and age dynamics using deep learning. International Research Journal of Engineering Technology1(06), 1230-1235. https://doi.org/10.13140/RG.2.2.21097.47204
Suhendar, A., Setiadi, R., Mulya, A., & Rohman, A. (2023). The new trend: Why Indonesian digital start-up employees are opting for quiet quitting. WSEAS Transactions on Computer Research11, 166-180. https://www.researchgate.net/publication/372677240
Taufik, N., Rosyadi, A., & Aliyuddin, M. (2024). Why millennials and gen Z are silently leaving their jobs? Unraveling the ‘quiet quitting’trend. Asian Management and Business Review, 4(2), 276-292. https://doi.org/10.20885/AMBR.vol4.iss2.art7
Taylor, F. W. (1911). The Principles of Scientific Management. NuVision Publications.
Thu Trang, P., & Thu Trang, N. T. (2024). Job burnout and quiet quitting in Vietnamese banking sector: The moderation effect of optimism. Cogent Business & Management11(1), 2371549. https://doi.org/10.1080/23311975.2024.2371549
Tölkes, C. (2018). Sustainability communication in tourism–A literature review. Tourism Management Perspectives, 27, 10-21. https://doi.org/10.1016/j.tmp.2018.04.002
Uygungil-Erdogan, S., Şahin, Y., Sökmen-Alaca, A. İ., Oktaysoy, O., Altıntaş, M., & Topçuoğlu, V. (2025). Assessing the effect of artificial intelligence anxiety on turnover intention: The mediating role of quiet quitting in Turkish small and medium enterprises. Behavioral Sciences15(3), 249. https://doi.org/10.3390/bs15030249
Ustun, F., Balli, A. I. K., & Balli, E. (2024). How and why does inner resignation (quiet quitting) impact service innovation behavior? A moderator role of ethical leadership. E&M Economics and Management27(4), 89-105. https://doi.org/10.15240/tul/001/2024-5-018
Xueyun, Z., Al Mamun, A., Yang, Q., Naznen, F., & Ali, M. H. (2025). Modeling quiet quitting intention among academics: Mediating effect of work addiction and satisfaction. Journal of Workplace Behavioral Health40(1), 84-120. https://doi.org/10.1080/15555240.2024.2323636
Yıldız, S. (2023). Quiet quitting: Causes, consequences and suggestions. International Social Mentality and Researcher Thinkers9(70), 3180-3190. http://dx.doi.org/10.29228/smryj.69426
Zhang, D., Zheng, H., Zeng, Y., Yu, X., Zhao, Y., Gan, Y., Chai, X., Cheng, W., Chen, Z., & Zhou, Y. (2025). Psychometric properties of the Chinese version of the Quiet Quitting Scale. BMC Nursing, 24(1), 270. https://doi.org/10.1186/s12912-025-02921-4
Zhang, S. (2024). Illuminating the complex associations between job burnout, quiet quitting intention, and job satisfaction in China’s micro hospitality sector. Journal of System and Management Sciences14(5), 320-340. https://doi.org/10.33168/JSMS.2024.0520
Volume 37, Issue 2 - Serial Number 102
Journal of Applied Sociology, Vol. 37, Issue 102, No. 2, 2026
June 2025
Pages 47-74
  • Receive Date: 30 May 2025
  • Revise Date: 28 September 2025
  • Accept Date: 04 November 2025
  • Publish Date: 22 June 2026